Varkens leven in kuddes. Soms één zeug met haar jongen, soms enkele zeugen samen. Ze weten continu waar hun groepsgenootjes zich bevinden door de kleine knorretjes die regelmatig hun keel ontsnappen. Het is een soort reflex: als de ene knort, knort ook de andere en daarop nog een andere.
In het engels geven ze zo'n kudde dan ook de toepasselijke naam "Sounder". Maar hoe vertaal je dit? Geluiders, Knorders, Knorkudde...?
... Knorcompagnie ...
Annemie en Sven adopteren een varken!
Annemie Peeters en Sven Pichal adopteren een varken! Het varken van Annemie zal opgroeien in een bio-boerderij in Geel. Svens varken gaat groot worden in een industriële boerderij in hetzelfde Geel.
De levensloop van beide varkens zal de komende maanden nauwgezet gevolg worden in 'Peeters & Pichal', met alle ups and downs, totdat beide varkens uiteindelijk op het bord van de consument verschijnen.
Iedereen dus luisteren naar Radio1!!
De levensloop van beide varkens zal de komende maanden nauwgezet gevolg worden in 'Peeters & Pichal', met alle ups and downs, totdat beide varkens uiteindelijk op het bord van de consument verschijnen.
Iedereen dus luisteren naar Radio1!!
Europa stemt Amerikaanse chloorkippen weg
Een overgrote meerderheid van EU-lidstaten gaat vandaag tegen een voorstel stemmen om de behandeling van geslachte kippen met een chlooroplossing toe te laten. Dat meldt De Tijd. Dat betekent dat er voorlopig geen einde komt aan het tien jaar oude invoerverbod voor Amerikaanse kippen. In de VS is een chloorbehandeling de norm. De EU kiest daarentegen voor strenge hygiënenormen doorheen het hele productieproces.
De VS, waar de chloorbehandeling het belangrijste wapen is tegen salmonella, eisen van Europa dat het bestaande verbod op chloorkippen vernietigd wordt. De Amerikanen voelen zich gesterkt door het feit dat een importban om gezondheidsredenen volgens de regels van de Wereldhandelsorganisatie gebaseerd moet zijn op wetenschappelijke bewijzen. Over chloorkippen luidt het wetenschappelijk advies dat die niet schadelijk zijn voor de menselijke gezondheid.
Daarom lanceerde de Europese Commissie op initiatief van de Duitse eurocommissaris van Industrie Günter Verheugen het voorstel om chloorkippen voortaan toe te laten, maar een meerderheid van de EU-lidstaten en europarlementsleden houdt het been stijf. Economisch is het dossier niet van immens belang, maar het is wel een belangrijk politiek signaal omdat Europa en de VS ook nog altijd een robbertje uitvechten over ggo's en hormonenvlees.
De VS, waar de chloorbehandeling het belangrijste wapen is tegen salmonella, eisen van Europa dat het bestaande verbod op chloorkippen vernietigd wordt. De Amerikanen voelen zich gesterkt door het feit dat een importban om gezondheidsredenen volgens de regels van de Wereldhandelsorganisatie gebaseerd moet zijn op wetenschappelijke bewijzen. Over chloorkippen luidt het wetenschappelijk advies dat die niet schadelijk zijn voor de menselijke gezondheid.
Daarom lanceerde de Europese Commissie op initiatief van de Duitse eurocommissaris van Industrie Günter Verheugen het voorstel om chloorkippen voortaan toe te laten, maar een meerderheid van de EU-lidstaten en europarlementsleden houdt het been stijf. Economisch is het dossier niet van immens belang, maar het is wel een belangrijk politiek signaal omdat Europa en de VS ook nog altijd een robbertje uitvechten over ggo's en hormonenvlees.
Aan de leden van de Commissie voor Leefmilieu en Natuur, Landbouw, Visserij en Plattelandsbeleid en Ruimtelijke Ordening en Onroerend Erfgoed
"Geachte heer/mevrouw,
Eerstdaags zal de Commissie van het Vlaams Parlement waarin u zetelt en die bevoegd is voor o.m. leefmilieu, natuur en landbouw zich buigen over het zgn. coëxistentiedecreet, dat de vrije keuze van boeren en consumenten tussen genetisch gewijzigde teelten en voeding enerzijds en GGO-vrije teelten en voeding anderzijds moet garanderen. Het voorliggende ontwerp van decreet vertoont echter ernstige hiaten waardoor het in zijn huidige vorm op middellange termijn GGO's aan alle boeren en consumenten zal opdringen.
De isolatie- en meldingsafstand zijn volstrekt ontoereikend om coëxistentie zonder vermenging mogelijk te maken, niet-GGO-telers die geconfronteerd worden met een besmetting van hun oogst door naburige GGO-teelten worden juridisch en financieel onvoldoende beschermd, en het afbakenen van GGO-vrije gebieden wordt onmogelijk gemaakt door bij voorbaat voor Vlaanderen onmogelijke normen op te leggen.
GGO-vrije biologische land- en tuinbouw zal eveneens onmogelijk worden.
Wallonië heeft in deze materie gekozen voor het voorzorgsbeginsel en de weg van het gezond verstand, en zich aangesloten bij het Europees Netwerk van GGO-vrije Regio’s.
Ik hoop dat u zich als Vlaamse Volksvertegenwoordiger bewust bent van uw verantwoordelijkheid. Er is geen noemenswaardig consumentenverzet om de eenvoudige reden dat rond deze regelgeving geen structurele open communicatie of debatten werden gevoerd. Toch ben ik ervan overtuigd dat wanneer alle consumenten op de hoogte zouden zijn van de reële consequenties van dit decreet, zij massaal zouden protesteren.
De coëxistentiewetgeving heeft ondermeer als doel het behoud en de bescherming van GGO-vrije voeding te garanderen. Dat is echter met dit wetsvoorstel onmogelijk !
Ik reken vanzelfsprekend op uw oprechte bekommernis omtrent:
de toekomst van de gewaarborgde keuzevrijheid van producenten en consumenten om al dan niet GGO’s te telen of te eten,
de invoering van een rechtvaardige verantwoordelijkheidsregeling die de rechten van GGO-vrije producenten en consumenten eerbiedigt.
Ik ben ervan overtuigd dat dit met de voorliggende ontwerp-coëxistieregeling niet het geval zal zijn.
Ik reken erop dat u rekening zal houden met mijn bekommernissen in het debat en de voorbereiding van de coëxistentie-regeling.
Hoogachtend,
Toekomstige Bio boeren"
Eerstdaags zal de Commissie van het Vlaams Parlement waarin u zetelt en die bevoegd is voor o.m. leefmilieu, natuur en landbouw zich buigen over het zgn. coëxistentiedecreet, dat de vrije keuze van boeren en consumenten tussen genetisch gewijzigde teelten en voeding enerzijds en GGO-vrije teelten en voeding anderzijds moet garanderen. Het voorliggende ontwerp van decreet vertoont echter ernstige hiaten waardoor het in zijn huidige vorm op middellange termijn GGO's aan alle boeren en consumenten zal opdringen.
De isolatie- en meldingsafstand zijn volstrekt ontoereikend om coëxistentie zonder vermenging mogelijk te maken, niet-GGO-telers die geconfronteerd worden met een besmetting van hun oogst door naburige GGO-teelten worden juridisch en financieel onvoldoende beschermd, en het afbakenen van GGO-vrije gebieden wordt onmogelijk gemaakt door bij voorbaat voor Vlaanderen onmogelijke normen op te leggen.
GGO-vrije biologische land- en tuinbouw zal eveneens onmogelijk worden.
Wallonië heeft in deze materie gekozen voor het voorzorgsbeginsel en de weg van het gezond verstand, en zich aangesloten bij het Europees Netwerk van GGO-vrije Regio’s.
Ik hoop dat u zich als Vlaamse Volksvertegenwoordiger bewust bent van uw verantwoordelijkheid. Er is geen noemenswaardig consumentenverzet om de eenvoudige reden dat rond deze regelgeving geen structurele open communicatie of debatten werden gevoerd. Toch ben ik ervan overtuigd dat wanneer alle consumenten op de hoogte zouden zijn van de reële consequenties van dit decreet, zij massaal zouden protesteren.
De coëxistentiewetgeving heeft ondermeer als doel het behoud en de bescherming van GGO-vrije voeding te garanderen. Dat is echter met dit wetsvoorstel onmogelijk !
Ik reken vanzelfsprekend op uw oprechte bekommernis omtrent:
de toekomst van de gewaarborgde keuzevrijheid van producenten en consumenten om al dan niet GGO’s te telen of te eten,
de invoering van een rechtvaardige verantwoordelijkheidsregeling die de rechten van GGO-vrije producenten en consumenten eerbiedigt.
Ik ben ervan overtuigd dat dit met de voorliggende ontwerp-coëxistieregeling niet het geval zal zijn.
Ik reken erop dat u rekening zal houden met mijn bekommernissen in het debat en de voorbereiding van de coëxistentie-regeling.
Hoogachtend,
Toekomstige Bio boeren"
en wat hebben we geleerd I
Dit hobbyboeren is onze leerschool voor Later. Als we Groot zijn. Als we eenmaal op onze "echte" boerderij rondlopen, en niet langer ploeteren op deze vierkante centimeter modder. Maar nu zijn we dus aan het oefenen. En maken we veel fouten, waar we hopelijk veel uit leren.
Les 1: het tochtige varken
Eerst hadden we twee kleine biggen aangekocht. Twee dames. Eentje werd in de koteletten gemept, de ander mocht hier blijven. Langzaam werd het meisje een echte vrouw. En op een dag kwamen daar de Hormonen kijken... Stevige Hormonen.
En dan zijn alle mannelijke exemplaren van vier-, twee- of een-voeters best nergens te bespeuren. Want eenmaal die feromonen met haar omvangrijke neus uit de lucht te hebben opgepikt raakt ons Geus het noorden kwijt. Erheen wilt ze dan. Naar de Bron van die lustopwekkende geurstoffen, naar de Plek van Eeuwige liefde en Vurige Passie...
Op zich ware dat geen probleem. De tochtigheid duurt ongeveer een weekje. In die periode waagt Dries zich niet meer buiten en mag ik onze beestjes voederen. Helemaal alleen.
En de bronstigheid komt slechts om de drie weken opzetten...
Maar als je dan met twee vrouwen en drie beerkes zit, dan rijzen er misschien wel wat probleempjes.
Want, probleempje 1, een beetje zoals bij de mens, tochtige zeugen zijn niet echt genietbaar. Ook niet voor elkaar. Nora en Geus zijn dus net twee kibbelende vrouwen als er eentje tochtig loopt.
Probleempje 2: Beren en zeugen winden elkaar op. Dus; Geus steekt de beertjes, haar eigen zonen(!!) in een passionele hormonenrace en de beertjes laten Geus (hun moeder!!) alle kanten van de wei zien.... Uren aan een stuk lopen en springen die mini mannetjes hun piet achterna en gaat Geus er gillend vandoor... Rustieke taferelen zo in Zomergem
Enige oplossing; scheiding van tafel en bed. Een dun elentrieken draadje wordt tussen Geus en de beertjes gespannen, een klein kotteken opgetrokken voor Geus en zo worden grotere problemen vermeden.
Edoch is dat niet steeds voldoende en gaan de mannekes soms kamikazegewijs hun hormonen achterna en trotseren ze de snok om bij Geus te geraken. Dit tot groot plezier van onze buren die weer maar eens in hun vuistjes kunnen lachen als ze ons weer maar eens, luid foeterend, achter die mannekes zien ploeteren...
Natuurlijk blijft Nora ook niet achterwege en tegenwoordig wisselen Geus en Nora elkaar af in het Isolatiekwartier.
En wat hebben we daaruit geleerd? dat er met Hormonen niet te lachen valt.
Les 1: het tochtige varken
Eerst hadden we twee kleine biggen aangekocht. Twee dames. Eentje werd in de koteletten gemept, de ander mocht hier blijven. Langzaam werd het meisje een echte vrouw. En op een dag kwamen daar de Hormonen kijken... Stevige Hormonen.
En dan zijn alle mannelijke exemplaren van vier-, twee- of een-voeters best nergens te bespeuren. Want eenmaal die feromonen met haar omvangrijke neus uit de lucht te hebben opgepikt raakt ons Geus het noorden kwijt. Erheen wilt ze dan. Naar de Bron van die lustopwekkende geurstoffen, naar de Plek van Eeuwige liefde en Vurige Passie...
Op zich ware dat geen probleem. De tochtigheid duurt ongeveer een weekje. In die periode waagt Dries zich niet meer buiten en mag ik onze beestjes voederen. Helemaal alleen.
En de bronstigheid komt slechts om de drie weken opzetten...
Maar als je dan met twee vrouwen en drie beerkes zit, dan rijzen er misschien wel wat probleempjes.
Want, probleempje 1, een beetje zoals bij de mens, tochtige zeugen zijn niet echt genietbaar. Ook niet voor elkaar. Nora en Geus zijn dus net twee kibbelende vrouwen als er eentje tochtig loopt.
Probleempje 2: Beren en zeugen winden elkaar op. Dus; Geus steekt de beertjes, haar eigen zonen(!!) in een passionele hormonenrace en de beertjes laten Geus (hun moeder!!) alle kanten van de wei zien.... Uren aan een stuk lopen en springen die mini mannetjes hun piet achterna en gaat Geus er gillend vandoor... Rustieke taferelen zo in Zomergem
Enige oplossing; scheiding van tafel en bed. Een dun elentrieken draadje wordt tussen Geus en de beertjes gespannen, een klein kotteken opgetrokken voor Geus en zo worden grotere problemen vermeden.
Edoch is dat niet steeds voldoende en gaan de mannekes soms kamikazegewijs hun hormonen achterna en trotseren ze de snok om bij Geus te geraken. Dit tot groot plezier van onze buren die weer maar eens in hun vuistjes kunnen lachen als ze ons weer maar eens, luid foeterend, achter die mannekes zien ploeteren...
Natuurlijk blijft Nora ook niet achterwege en tegenwoordig wisselen Geus en Nora elkaar af in het Isolatiekwartier.
En wat hebben we daaruit geleerd? dat er met Hormonen niet te lachen valt.
Vrije varkens, vrije software!
Deze blog, onze boekhouding, planningen, logo's, bits en bites komen tot stand zonder enig stukje windows of microsoft. Oh ja, dat is mogelijk! Open Source Software, het is de toekomst.
Op onze aardbol zitten een gigantisch aantal mensen achter hun computer en zij hebben er plezier aan om iets te creëren en te delen met de rest van de wereld. Fantastisch toch? Dank zij hen kunnen wij genieten van Vrije Software en zijn we niet gebonden aan geldkloppers of monopolisten.
Ubuntu heeft een nieuwe release uit. Ubuntu huh? WTF? Well: Linux for Human Beings. Inderdaad, een besturingssysteem draaiende op Linux, maar even gebruiksvriendelijk als Windows. Volledig vrij, vreet tof, vooruitstrevend, hip en hop!
Nu hoef je niet meteen je besturingssysteem te gaan vervangen (al raad ik het wel aan), je kan ook je dagdagelijkse bezigheden op Open Source draaien:
tekstverwerking, spreadsheets ed.:
Internetsnurfen:
en nog zo veel meer!
Abonneren op:
Posts (Atom)