8 patatjes met een ingedrukte neus liggen te ronken in de oksel van Geus

moeder en kind stellen het wel, zeer wel
Geus is een goeie moeder

ik ga slapen

3 maand, 3 weken, 3 dagen en 3 uur ...

... na de inseminatie kwamen de biggen ter wereld.
Deze ochtend om 5 uur, bij het krieken van de dag, had ze d'er zin in. Met veel kabaal (zelfs de buren werden wakker) begon ze haar kinderkamer in te richten.

En vanavond om 22 uur kwamen de drie eerste samen uit haar poepenolleken gekropen. klein, nat, plakkerig en halfblind zijn ze nu volop hun weg naar de tepel aan het zoeken...

Voorlopig is er nog geen eind in zicht, een update volgt weldadelijk!!!

update
We zijn al met zessen en drinken lustig aan die tepels. Voorlopig gaat Geus even in pauze lijkt het.
Ze heeft wat moeite met het onder controle houden van 6 biggen in ene keer en het gaan liggen gaat met veel moeite (om daarbij geen enkele big te pletten). Dus blijft dries vannacht toch een nachtje bij haar slapen. Nora hebben we in het kippenkot gedumpt en die amuseert zich daar kostelijk met de composthoop. Dries kruipt vannacht dus in haar holleken.
En ik kruip in bedje, en morgenvroeg zijn ze daar weer, die biggen

ons geduld

Geus, het dikke varken, zou vorige zondag bevallen moeten zijn van een kroost roze kogeltjes. Maar ze loopt nog steeds rustig rond, genietend van haar dikke buik. Alsof er niets aan de hand is! Wij zitten hier al vijf dagen met zenuwen, en zij ligt daar te lachen.



4 uur voor de bevalling zou ze sterk nestgedrag moeten vertonen: zich helemaal ingraven in het stro.

Deze morgen lag de voederbak in haar kot. Nestgedrag?


bloemlezing


De laatste maanden is de berichtgeving over onze varkens wel geweldig klein geweest. Niet dat er daarom minder gebeurde. Een kleine bloemlezing is te vinden bij de foto's.

Vrije varkens, Vrije bijen

Toen ik in 1998 mijn eerste bijenkasten kocht, waren dat gigantische bakken. Bijna een m³ inhoud, langs achteren te openen om de raampjes eruit te schuiven. Als je weet hoe goed die bijen dat vastplakken met propolis, dan weet je dat dit absoluut geen simpele opdracht is.


Na wat rondvragen en opzoeken bleek iedereen (in Vlaanderen althans) met 'Simplex'-kasten te werken. Een handig vierkant formaat. Elf raampjes per rompdeel. Met of zonder honingzolder...

Dus stapte ik ook over op dit formaat.


De jaren gingen voorbij en ik begin die raampjes met voorgeperste waswafels toch wat beu te geraken. We dwingen de bijen in de maat te lopen. Ze hebben niet eens de plek om darrenbroed te maken (die hebben immers grotere zeshoeken nodig, en dat staat niet op de voorgedrukte waswafel). Op zoek naar een meer natuurlijke manier van imkeren kwam ik plots bij Warré uit. Een Fransman die jaren gezocht heeft naar de ideale kast. Nu hebben er nog wel al wat imkers dat gedaan, maar deze keer leek het echt zinvol. Zijn startgedachten:

  1. zo weinig mogelijk werk voor de imker

  2. een formaat ideeal voor de bijen om proper te houden en om hun temperatuur in te behouden

  3. laat de natuur zijn gang gaan


En net als dat er ooit iemand plots bedacht dat de wereld misschien wel rond is in plaats van plat, zo viel deze Ruche-Warré als een loodzwaar frankstuk op mijn kop.

Een vierkant kastje, binnenafmetingen: 30x30x20 cm. Met enkel houten latjes waar de bijen aan kunnen gaan hangen en zelf bouwen wat ze willen bouwen.

Ik moet geen raampjes meer maken, niet meer bedraden, geen waswafels insmelten, niet onzegelen, niet sligeren, maar persen en de kasten wegen een pak lichter. Het bijenvolk wordt elk jaar in een nieuwe kast gegoten, waardoor de was telkens opnieuw opgetrokken wordt en geen residuen of ziektekiemen achterblijven. En waardoor de bijen het gevoel van zwermen gehad hebben en zo rustig in hun nieuwe kastje blijven.


Soit, ik verveel je waarschijnlijk met een uitleg die niemand snapt. Maar ik ben nu al verkocht aan dit type kasten. Nu nog mooi weer en een paar wilde zwermen aub.

en hoe gaat het met de bijen?

ik zou het bij god niet weten.
enkele weken geleden vlogen ze druk op en af naar hun wilgenboompjes. Toen ging het fantastisch goed. Maar deze regenvlagen en sneeuwbuien hebben ze teruggedreven tot diep in hun kasten. Het broed dat ze zo hoopvol aan het opbouwen waren is nu enkel een last. Want dat moet op temperatuur blijven! en dus wordt er massaal honing verstookt...
Hopelijk hebben ze nog genoeg voorraad
en hopelijk schijnt binnenkort de zon weer eens

De varkens die trekken zich niet veel aan van de modder; maar voor de bijen vrees ik dat dit voorjaar een ramp wordt. Solitaire bijen vlogen drie weken geleden massaal. 200 mannetjes 'Roodbuikje' (Andrena ventralis) aan de Speybrug. Maar nog geen vrouwtjes. Die komen altijd wat later uit. "Laat die mannetjes eerst maar wat hitsig worden."
Maar nu wordt het wel veel later... de mannetjes zitten terug in hun holletje, maar ik weet niet hoe lang zij zonder eten kunnen. Of zouden zij opnieuw in winterslaap kunnen gaan? Zullen er nog mannetjes zijn op het moment dat het eerste vrouwtje uitkomt?