Cie de Knor & de Bie

kweetniewatetismaartisdaarwel

2012-02-09T08:12:00.000-08:00

Gisteren bevonden we ons even in een Noorse Fjord.

Uw Boerinneken wist wel waarom ze 6 maand geleden onverwijld de schaatsen in een verhuisdoor propte, ondanks dat het Boereken mij erop bleef wijzen dat we 'naar het Zuiden trokken'.

Voor die ene, uitzonderlijke winter. Daarom dus. We hebben zo maar eventjes op de Cèze geschaatst, terwijl de verdwaasde karpers onder ons voeten gleden.

Dezelfde Cèze die 4 maand geleden kurkdroog stond vanwege een extreem droog najaar. Dezelfde Cèze waarin we 6 maand geleden afkoeling zochten, dankzij een aantal uitzonderlijke regenbuien temidden van de zomer. Een jaar van extremen dus.

Vandaag echter is het weer zover. Hier was het ook van dat. Alsof het het kraken van het ijs is die, diep in ons binnenste, een mechaniekje aan de gang draait. Een slot dat het juiste sleuteltje vond en nu knerpend en zuchtend opendraait.
Een gevoel. Een kriebel eerder. Op een onbestemde plek, zo ergens net onder uw middenrif. Een kriebel die eerst zachtjes en op een onbewaakt moment je oren bereikt. Maar daarna steeds luider en luider klinkt en uiteindelijk, onvermijdelijk openbarst. Dat Kweetnietwatetismaartisdaarwel Lentegevoel. Bij -10°C....

En dat het voor ons nu dus echt gaat beginnen. Nu. Voor écht!
(Uw Boereken loopt daardoor een ganse middag als een kieken zonder kop rond, onderwijl stamelend "ik gaan te laat zen, ik gaan te laat zen" (lentegevoel die bij imkers ontluikt; gaat altijd gepaard met een overdreven dosis dramatique...).)

op het blote vel

2012-02-07T02:56:00.000-08:00

De Mistral snijdt dezer dagen door onze 7 lagen kleren. Uw Boereken werpt zich dapper naar buiten met een bivaksmuts, een sjaal en een bufken, en komt na een drolleken geheel bevroren terug bijwarmen aan de stoof.

Genadeloos koud.

Het samenwonen met anderen is niet navenant. 120 ha hebben we om elkaar te ontzien, maar we komen elkaar tegen op het kleinste en venijnigste wandelpad.
Sommige dagen lijkt het alsof we muren bouwen op een breuklijn. En gezien de aarde een beetje op hol is, vallen ze heel vaak in. En elke keer wordt er minder mortel gebruikt en worden de steentjes kleiner en kleiner.

Genadeloos moeilijk.

Dat Frans. Verstaan lukt steeds beter, we merken al niet meer dat het Frans is, de vertaling gebeurt kabbelend in ons hoofd. Het babbelen is andere koek. We blijven steken op een niveau van wel willen maar niet kunnen. Subtiliteiten, heden te dage bijzonder nodig en broos, gaan volledig de mist in. Als we ons een beetje opwinden geraakt ons tolkknobbel het noorden kwijt en komt er alleen maar gebrabbel uit. En officiële brieven en mails doen we met het woordenboek bij de hand.

Genadeloos vermoeiend.

En ja, dat hebben jullie ons allemaal wel gezegd. En voor gewaarschuwd. En uiteraard hebben wij de leeftijd en de beestjes van "wij weten wel beter". En gelukkig maar, anders zouden er nooit leutige, dolle projecten kunnen wortelschieten.
We kweken ons hier een wollen pelsje, zodat ons vel niet te bloot komt. Een mooi, zacht pelsje. Eentje die beschermd tegen de ene, en warmte geeft aan anderen. Des avonds, in ons warm hol, stropen we hem af en tonen we ons blote vel aan elkaar.

Donzig ecoterreur

2012-02-03T07:39:00.001-08:00

Oja, ook wij werden wakker in Siberië ipv Zuud frankrijk. En nee, ons Huus valt dan absoluut niet op te warmen. We kregen wel nen nieven kachel. keischoon.

Maar dat laten we even geheel terzij.

Ik wou het even over onze moestuin hebben. Moestuin in spe eigenlijk.

Er wordt hier nooit geopteerd voor een simpele doordweeks model, dat had u naderhand allemaal al door. Na een "zon" en een "streepken" werd deze keer gekozen voor de cirkel.

Kijkt eens hoe schoon. Stonehenge!

Met bedjes en al (dat was om te visualeren, sjiek hé). Eerst nog een varkentje derop om te ontginnen.

Maar ge zijt dan nog niet goed en wel klaar met de helft van de moestuin en wat ziet mijn oog?!

We zoemen even in

Vakkundig doorgeknaagde touwtjens. Den Eduard vindt er dus duidelijks niks aan, zo'n moestuin in zijn wei.

(Ondertussen heeft hij zich al doorheen driekwart van de bedjes geknaagd. Dat gaat hier nog leutig worden met zo'n wild konijn in mijnen hof....)

30 and counting!

2012-01-22T09:40:00.000-08:00

(*** een lang en saai melancholisch bericht**** En nog wel zonder foto's ook)

Het is zover.
Uw Boereken en Boerinneken zijn beiden 30. Niet op eenzelfde dag, maar wel in 1 seizoen. Eén van ons zag hier verschrikkelijk naar op....
30. Dat was wel het einde. Toen ik nog jong was waren alle 30'ers saai en oud en geheel in dienst van een groot, eeuwig vuil huis en ambetante kinders en was het leven aan hen gepasseerd en werd er enkel gewerkt en in het weekend heel veel moeite gedaan om het leven weer in te halen en te beleven. (een geheel objectief oordeel)
Wie wou nu in godsnaam ooit 30 worden? Ik ging alleszins een gepassioneerd en opwindend leven lijden. Olifanten temmen in een circus ofzo. Biologie werd als opleiding gekozen om mij daarna in het regenwoud te gaan opsluiten in een boomhut en de wereld te redden. Voor minder deden we het uiteraard niet. (Of filmster worden en belachelijk rijk worden en zo de wereld redden, dat mocht ook)
Maar gelukkig groei je niet alleen in lijf en leden op. Jaar na jaar werden gevuld met lange en korte dagen, boordevol en ontiegelijk saai, en word je langzaam ouder. Je leert leven met keuzes, al dan niet zelfgemaakt en soms heb je het gevoel te verdrinken in een modderpoel. Maar steeds is daar weer een boomwortel waar je je aan kan optrekken.
Eenmaal 27, de Gopass voorbij, staat de klok een eerste keer gigantisch stil.
27.... Keuzes moeten gemaakt zijn. Een Duidelijk Pad moet je volgen. Opgroeien en Volwassen zijn, en snel een beetje. Een vaste job, een kat en een kind, en misschien ook wel een man. Mooi puzzeltje. En dan 30 voor je het weet, zo werkt het goed.

Maar kijk, de 30 werd gehaald en dan merk je dat je het leven leidt dat je zelf kiest. Geen Duidelijk Pad, maar eerder een hobbelige holle wegel werd gevolgd. Een vaste job lag voor beiden in 't verschiet maar lieten we lachend aan ons voorbijgaan. Een kat werd gekocht en een kind ging verloren. Een huis werd gebouwd, maar wel onder een laurierboom.
We lieten ons pad niet effenen of afsalteren.We hielden het hobbelig en wild. En we lieten het gaan waar het heen wou gaan, zonder rekening te houden met wat de wegcode inhield. En toen, toen het voelde dat het moest, maakten we een keuze en lieten we onze holle wegel uiteindelijk uitlopen op een zonnig fris groen weiland. En werd alles duidelijk.

Hier zijn we nu. 30 en wel.
Op een boerderij in Frankrijk. We slapen elke dag onder een laurierboom en worden wakker in de schaduw van de bergen.
We hebben een gans leven om op terug te kijken en te verbazen dat de Tijd dan wel rap gaat maar ook heel veel heeft laten gebeuren.
En we hebben een gans leven samen om nog te beleven.
Maar vooral: We maakten een keuze. Ergens op ons pad. Net als iedereen. Een keuze die nog steeds warm voelt als we er aan denken. En hierdoor eindigt het niet op 30. Het begint nog maar.
Onze hoop is, als wij daar zo belachelijk gelukkig van worden, elke dag opnieuw, dat iedereen dit doet. Of gedaan heeft. Je hebt maar 1 hart om te volgen, dus zo moeilijk kan het niet zijn. En toch maken we het ons zo moeilijk. Maar is dat het waard om daarna te bedenken dat jouw pad onherkenbaar is geworden voor wie je ooit was en wat je ooit wou?
Is dat dan opgroeien?

Maar kijk, 30. En uiteraard gedragen we ons ook zo. Ook al worden hier ongeneerd liever stripjes dan boeken gelezen, draagt de ene zijn onderbroeken een week aan 1 stuk en zijn zure spekken het liefste wat hij eet, en draait de ander nog vlechtjes in haar haar en kan ze nog steeds niet tegen haar verlies. En wordt de afwas vergeten en de stofzuiger steevast zo onbereikbaar mogelijk opgeborgen. We zijn wel 30
En we hebben er zin in!

(En nee, wij zijn niet de enigen. Er zijn uiteraard en gelukkig nog gelukkige 30'ers naar wie wij opkijken en die keuzes durven maken)

ijskristalhelder

2012-01-13T02:28:00.001-08:00

Een ochtend als deze....

Opstaan bij -7°C, ijskristal koud. De gehele wereld bevroren. De hemel in vuur en vlam, de ouverture van een schitterende zonsopgang. Barjac die ergens tussen de rozige mistflarden op de bergflank ontwaakt en waar de marktkramers met rooie vingers hun stalletjes opzetten. De zon die roodgloeiend opkomt en de vallei in een gouden waas doopt.
Terwijl de zon langzaamaan haar kleuren vindt, 5 lagen kleren aantrekken, en als een teletubbie de fiets op springen.
En dan, het magische moment: de helling naar beneden fietsen, het bevroren Tranenendal in. Halverwege de afdaling niks meer te zien doordat je ogen tranen van de koude wind en al wiebelend het zicht trachten vrij te maken.
Je rode wangen zijn het enige beetje kleur dat Meneertje Vries vergeten te dempen is. Je bevroren vingers een hint dat er nog ergens sap stroomt.

De zon die haar lange stralen over de bevroren velden laat vallen, in kleine, amberen drupjes, de horizon die proeft van het laatste restje roze ochtendlucht....
Bijna hoor je de elfen een loflied aanheffen voor al dat schoons.

En dan aankomen op de markt, lichtjes hijgend van de laatste bergop. Verse groentjes kopen en leute hebben met de boeren, een visken zoeken, beetje kaas aanvullen, een Grand Crème in Café du Midi en drie zoenen van een slenterende Maire.
Volgeladen met verse waren terug naar huis fietsen, zonder vitessen de laatste berg op zwoegen. Jacques, onze Hollandse boer, die bovenaan breedgrijzend staat te genieten van mijn geploeter.

Een alledaagse Vrijdagochtend eigenlijk.

Man man. Zwaar genieten hier.

Bezige bijtjes

2012-01-10T12:10:00.001-08:00

Alzo geschiedde. We reden en kwamen dichter en dichter en dichter en dichter bij ons Huus.
En bij elke grensovergang manifesteerden er zich vreemde België-afkick-verschijnselen.

Maar toen waren we er gelukkig.

En meteen togen wijlder aant werk. Wat dacht u anders. We moeten het een beetje beginnen geloven dat we boeren zijn nu....

Zowel madam

Er werd een moestuintje uitgezet.

Als meneer

Dries oefent alvast de typische Zuid Franse boerenhouding.

En speelde daarna Rietzangertje

(maar eigenlijk deed hij van geoloogje, boorde puttekens en plantte wilgen.)

En voor u denkt dat "dat daar leeft in een hol!", ook Binnen werd er gezwoegd, want een huus is immer nooit niet af.

Een pompbak zowaar! Evenwel zonder water noch afvoer, maar kom. Tstaat wel schoon, zo'n pompbak.

En een badkamerken. U ziet meteen de gang van zaken: rechts de kunstzinnig gepropte houtwolrestjes, en links de hennepbeton dat het uiteindelijk overal worden zal.

schoon, schoon! gohoh, wijle trots!

Eeuwig grijs tapijt

2012-01-05T11:10:00.000-08:00

Gisteren liepen de kertsfestijnen ten einde. We propten onzen gelen sjonniebak (althans volgens die belgjes. Alleen echten fransen zien daar uiteraard de klassenbak in) helemaal vol, sjorden er nog een remorkje aan en tuften 1000 km zuidwaarts.

Het waren 2 heftige, intense en dodelijk vermoeiende weken. Ei zo na hadden we het niet overleefd, die avonden vol kroketjes wedstrijden, wijn en bier festijnen.
Uiteraard waren 2 weken te kort. Waslijsten vol mensen en dingen die we plachten te zien, maar dat we met een uitgeput wuifken vanuit de zetel lieten voorbijgaan.
En uiteraard waren 2 weken te lang. Té veel mensen, té veel hetzelfde moeten uitleggen, té weinig slaap en, vooral, te weinig Licht en Lucht.

Maar we kregen wél heeeel veeeeeel kadootskens. We gaan dat nog doen, ver verhuizen. En heel veel oogjes die oplichten toen ze ons zagen, waardoor we helemaal warm werden. En heel veel dikke versmachtende knuffels, toen we weer vertrokken.

Dus, na 2 weken was het welletjes. We namen moeizaam afscheid en het voelde een beetje als losscheuren deze keer. Nu was het voor écht.
Verdweesd trokken we ons als, 10 kg verdikte, weekdiertjes terug in onzen kokkel en tuften ervandoor.
Adieu, land van Eeuwig Grijs Tapijt en bonjour land van Hoge Hemels.

De langste nacht...

2011-12-17T13:46:00.000-08:00

Was nog nooit zo verlicht!
De techniek staat voor niks!
Mijn Boereken heeft zich 2 weken geamuseerd met draadskens en dingekes en kwam opt allerlaatst nog even chekken of "Rood Neutraal was". En kijk, toen was er licht en verdwenen de verlendgraden en werden we een beetje meer Echt Huus.

Niet dat we hierdoor Keurig Ende Flink door het leven gaan. Het Versche verloren gewaande keukensponsje werd tegen een donker uur of 10 terug gevonden, achteloos op de buitentafel vergeten. Fluks werd ze opgeraapt en binnengehaald; Helaas werd hierbij Meneertje Vries vergeten en bleef de helft van de Versche spons eenzaam alleen vastgevroren achter... Maar der werd wél afgewassen. Toch door 1 iemand.
En nu gaan we slapen, in ons kerststalleken. Want het vriest, en morgen moeten we dus vroeg ontwaken om WinterWonderland in te hollen.

kerstsfeer

2011-12-11T11:55:00.000-08:00

We doen ons best, maar als je op 12 december in tshirtje een afwasje buiten pleegt is het niet van de poes om aan jinglebells te denken....

ons afwasmasjien is er trouwens een mét voorwasprogramma

Het nagloeien van de zomer

2011-12-09T07:39:00.000-08:00

De zomer was geweldig. Zalig en zotwerm en ztampvol bezoekers. Onze laatste visiteurs vertrokken 2 weken geleden en lieten een juweeltje achter:
Ons huus. Ons nest, our Boat, ons schuilhol.
In zo maar eventjes 3 maand werd dit hoekje van de moestuin

getransformeerd tot dit:

zo dus:

en hoppa:

Gezelligheid troef enal.

Nu kruipen we savonds in dit hol en warmen we ons aan alle mooie herinneringen aan de voorbije zomer. Toen die Vloed aan Vrienden hier met hamer en aanbeeld aan de slag ging. Werm worden we daarvan. Ontzettend warm.

Een dikke dikke dikke mercie......

en nu: au boulot! Der moeten hier 7 ha omheind worden verdikke!

Sintenklets

2011-11-21T11:57:00.000-08:00

Ze kwamen elkander hier tegen en twas een hartelijk weerzien, die Maarten en den Nico.Na de Sintentest van het dak en een paar trappisten gingen ze elk hun weg. De een zuid, de ander verder Nord.

Ze lieten echter een Pietje achter. Fijn speelgoed zoiets. Dat had eerst 1 broek. Dat werd plots een muts én een kortere broek.

Hij beeldt iets uit.

Dat manneke dus

Kijk Maai, korte pijpen!

Een potske dus

Un hoodie quoi!

Een klein hoedje voor een klein venteken
Eindeloos, die Variaties op 1 Thema.

die Piet toch.

Wel knap hè.

Hij mag nog wel efkes blijven, die Piet. Hij komt wel van pas, als je een dak aant leggen zijt.

Den Boam in

2011-11-15T10:58:00.000-08:00

(een klein beeldverhaal)

Het begon allemaal in Lang Vervlogen Tijden, toen de Zunne nog placht te schijnen en de Muggen plachten te steken.

Den Boer ging het bosj in en zei tegen den Boam: Gij, gij zult vallen, en rijzen zult gij in mijn Huus.

Er kwam een Dame Zonder Vreesj naar ons, en zij pakte de koe bij de hoorns en de stam tussen haar benen.

Enkele dagen later liet ze 2 blanke stammen, proper geschuurd, achter.

Helaas nam Weer en Ontij hun schonen kleur weer weg...

Toen kwam er een elfje langs, die onze hulpkreet had gehoord

(et was een stoer elfje)

(en dat schuurde met plezier den boam een tweede keer glad)

Van diep uit de WestVloanders werden de Stoere Imkers en Ander Schorremorie opgeduikeld.

Ze brachten Vingervlugge Victor mee.

Zijn kleine kindervingertjes en fijn schuurpapier deden de rest en kijk, het werd zowaar een pareltje.

Het Schorremorie liet hun spieren rollen

En zo staat er nu een zalige boom in ons huus.

(het moet gezegd, het elfje had soms iets van een Schele Muis)

Het Agentschap van de Schuld

2011-11-15T10:39:00.000-08:00

Zoëven genoten we van bovenstaande de poëzie met Wim de Vilder.

Na 2 maand bekeken we immers nog eens het 7-uur journaal. Het nieuws, das gewoon topentertainment jom!
Stoelen die door de ether vliegen, de langzaamste Branbaconne ooit, en den Leonard die de bekvechtende politici looft. Prinses Mathilde die opgetaloord naast de Prinses Dinges in een knalrood tshirt staat. Fabiola met een loopstok die bekans groter is dan haar zelf. En dat ze toch al 83 jaar is zeg!

Wat een gemis zeg, zo'n leven zonder teevee

rarararaatje

2011-11-14T02:57:00.000-08:00

wat ligt er hier nu in mijnen hof?

Een kostuum, dat is altijd goed

2011-11-13T10:46:00.001-08:00

We kregen nieuwe overalls. Uitgetest door Dries zijn Pit. Zo'n 50 jaar. Elken dag. Door weer en wind. Echt zalige topexemplaren.

De kleinzoon glundert, zittem als gegoten.

u ziet, met drollenvanger en al.

Bij anderen zit er wat welvormend weefsel in de weg.

Maar de poep van Pit,

is duidelijk niet die van uw Boerinneken...

Doeme toech, ze was zo schoon!

nen villa

2011-11-13T10:42:00.000-08:00

Dat zijn wij gewoon aan het bouwen
voor minder gaan we niet.

ietskens afgedwaald

2011-11-04T11:48:00.000-07:00

En toen stond er iets in de wei.

U ziet het goed, het is inderdaad geen varken...

zoet gemoed

2011-11-04T11:41:00.000-07:00

En toen was er taart

De moeke kwam en zag en bracht mee: een kadoostken. En wat voor een!

Zelden zo content gezien, dat kriekenversj 30-jarig Boereken.
En neen, hij wenst niet te delen. Het is immers zijn kilo spekken om zich ziek aan te eten.

compagnons

2011-10-26T04:11:00.001-07:00

Die twee

Dikke kameraden
makkertjes

Wat wordt ze hier gemist...

gouden dagen

2011-09-23T04:19:00.000-07:00

Al 3 maanden wonen we 100% in openlucht. Alsof we op een eeuwigdurend JNM kamp zitten.

Steevast in companie van fijne mensen, mooie dagen beleven, het gevoel hebben dat een dag eeuwig duurt en dat er na elke dag een nieuwe komt, helemaal vers en boordevol, waarin je eeuwig jong bent en alleen maar aan het hier en nu denkt waarbij je weet dat er nog oneindig veel brede zonsondergangen zullen volgen, waarbij het lauwe bier nooit opgeraakt, het gras steeds tussen je boterham kruipt en je elke dag een beetje vuiler bent.

En ja, sommige dagen ben je alles beu. De toffe mensen om je heen- nooit eens alleen- de rompslomp voor je een tasje koffie, een afwas of een kattewasje kunt doen, de kmters die je aflegt tussen droge ruimte - waar je net iets vergeten bent - en de veldkeuken, de middaghitte en de felle mistral, geen water om te zwemmen en geen koel pintje, de eeuwige tentgeur en de natte voeten als je een snelle ochtendplas gaat doen, de eeuwige dreiging van regen – ook hier ja- waarbij je weet dat alles net iets te vochtig zal worden en het een gedoe is om alles waterdicht te krijgen, de vroege donkerte en daar zit je dan met kaarslicht, elke avond weer.....

Maar ook dat frans, waarin je nooit de nodige subtiliteit kunt leggen en je nooit volledig duidelijk weet te maken, het constante geregel om officiële zaken in orde te krijgen (na 2 maand, 5 gemeentebezoekjes en 1 woedeaanval van tine eindelijk een domicilie bvb), elkaar, van een gewoon geregeld leven naar elkaar constant zien, niet altijd evident, het franse trage ritme, dat ze die “alaise” eens in hun gat steken zeg.

En sommige dagen zijn we ook een beetje bang. Van wat er komen zal, en hoe we ons daarin zullen rechthouden. Van hoe het evolueren zal en dat dit niet alleen van ons afhangt, maar ook van de andere partijen. Van hoe ver we wel van Belgiê en onze geliefden zitten, hoe gaan we dit verder beleven?

Maar dan zie je de heuvels, hoor je de bijeneters, fiets je de oprit af of snuister je door de zoveelste rommelmarkt en zit je weer in het paradijs, waar we stukje bij beetje ons leven opbouwen. En kijken we alles weer met een goed gemoed aan, zit er geen donkere wolk meer boven ons hoofd en geloven we er weer in.

Dan drinken we een koffietje bij het zilveren ochtendlicht en een wijntje bij de mooiste valavonden en vrijen we een beetjeonder de mooiste sterrenhemels en dan weet je wel dat je niet te klagen hebt. We kunnen elke dag onbezorgd samen wakker worden, opstaan, de tent openritsen en aan een nieuwe gouden dag beginnen. Een dag die geheel de onze is.

Luid roepen, zo luid het kan

2011-09-13T01:58:00.000-07:00

Ook al is het hier het paradijs, we leven in de schaduw van Drie grote kerncentrales. En in ons nieuw land kan je nergenhs verder dan 300 km van een centrale vluchten.
Gisteren was er opnieuw een explosie, in onze achtertuin (een goede 50 km van hier), in Marcoul. En nee, uiteraard is er ook nu weer geen gevaar voor de volksgezondheid. Maar ook hier werd er slechts 2 uur na explosie een bericht verzonden van het ongeval.

Laten we nooit ophouden met hier tegen te vechten. Laten we nooit de moed verliezen het gevaar te tonen. Laten we blijven geloven in een betere wereld.

Bartje staes says...

2011-09-07T08:02:00.001-07:00

GGO's - Europees Hof doorprikt mythe van de biotech-lobby

door Bart Staes (Europese fractie) op 6 september 2011 in "Voeding en landbouw"

Honing die onbedoeld besmet raakte met GGO's via pollen van een genetisch gemanipuleerde maïs van Monsanto (MON810), moet gelabeld worden als GGO-product of eerst een speciale Europese voedselveiligheidstest doorlopen.

Dat stelt het Europees Hof van Justitie (HvJ) vandaag in een cruciale uitspraak. Europees parlementslid Bart Staes (Groen!) en de Europese Groene fractie verwelkomen deze uitspraak van het HvJ.

In 2005 werd het Beierse imkers verboden om hun honing te verkopen, omdat die besmet was met sporen van de GGO-maïs van Monsanto. De zaak belandde via Duitse rechtbanken bij het HvJ dat uiteindelijk vandaag een oordeel velde.

Het HvJ oordeelt dat honing die 'GGO-sporen' bevat via pollen van GGO-gewassen, gelabeld moet worden als een GGO-product of speciale Europese toestemming moet verkrijgen via de gebruikelijke voedselveiligheidsprocedures.

Frans Europees parlementslid José Bové: "Deze uitspraak slaat een gat in de misvatting dat GGO gewassen kunnen groeien naast niet-GGO gewassen zonder deze te besmetten, de zogenaamde co-existentie. Het toestaan van GGO-gewassen leidt onvermijdelijk tot besmetting van niet GGO-gewassen en voedselproducten als honing. Boeren en imkers staan machteloos tegen besmetting door GGO pollen. Het is voor hen dus onmogelijk de authenticiteit van hun producten te garanderen. De enige manier om dat te kunnen is door het telen van GGO gewassen uit te sluiten."

Deze uitspraak toont volgens Bart Staes, ook de noodzaak aan van een GGO-vrij Vlaanderen: "De biotech-lobby heeft altijd de mond vol van 'keuzevrijheid', maar over wiens vrijheid gaat het dan? Deze juridische uitspraak onderstreept de noodzaak voor Europese regelgeving die boeren, producenten en consumenten beschermt tegen besmetting van hun voedselproducten tegen GGO-besmetting. Zero tolerantie betekent precies dat: sporen van GGO's kunnen niet worden toegestaan, hoe klein de dosis ook is (1). De Europese Commissie zou GGO-regelgeving zo moeten herzien dat de belangen van consumenten en voedingsproducten primeren en niet die van de biotech-industrie."

"Bijenhouders in de EU en zeker ook in Vlaanderen hebben een economisch belang: om hun honing als kwaliteitsproduct te kunnen aanbieden, moeten zij kunnen garanderen dat hun product GGO-vrij is. Uit de uitspraak van vandaag blijkt dat ze dat eenvoudigweg niet kunnen. Dit kan verstrekkende gevolgen hebben voor de Europese markt, gezien het feit dat twee honingproducerende landen (Spanje en Roemenië) de teelt van MON810 hebben toegestaan. Het zijn niet de imkers die verantwoordelijk gehouden kunnen worden voor de besmetting van hun producten."

(1) Recent goedgekeurde EU wetgeving over diervoeder staat een minimale besmetting met niet-toegelaten GMO-producten toe.

Biofoire

2011-08-02T04:58:00.000-07:00

We stonden dus op een biomarkt, hier in Barjac. We waren de trots van de burgemeester die ons "La jeunesse de l'agricuture" noemt, maar er wel bij vermeld dat we op "la colchose de Barjac" gaan samenhokken....Hij trok zelfs foto's van ons voor op zijnen blog, maar hij heeft geen woord gehouden, den snoodaard

(de burgemeester met een kostbaar doosken)

Het was vermoeiend, al dat frans, maar heel plezant. Opt gemak je standje opzetten onder de platanen, een koffietje gaan drinken wanneer de beurs al 10 minuten open is, alle standhouders die om 12 uur samenhokken bij den bar voor een gratis "apero" en zonder vrees alle standjes gewoon onbewaakt laten staan.... dat gaat hier nog makkelijk wennen se

collega's; links Nico (koeien), rechts Marceau (kippen)
(emma, ook koeien en schrijnwerkerij)

aangepast

2011-08-02T04:56:00.000-07:00

Mogen we zeggen dat je een beetje aangepast bent als je

- geen melk meer verwacht bij de koffie (althans op de vergaderingen)
- je verlangt naar de siësta als je er geen kan pakken
- wanneer je het frisjes krijgt en een broek en een wollen vestje aantrekt, en, waarom niet, ook een sjaal, en dan leest op een thermometer dat het 26°c is.....

dat komt hier helemaal goed sè

'tleven

2011-08-02T04:49:00.000-07:00

Dat we hier langzaamaan een beetje leven. Vreemd, maar zalig!
We kregen een eigen sleutel en er werd een nieuw, tweedehands, raam gestoken waardoor er wat meer licht is in ons huis. We haalden de fietsen boven en reden naar Barjac, zalig dichtbij ( 4 km), dwars door de velden. Tussendoor staan we op een marktje op reclame te maken, eten we ons rond aan meloenen, sappige tomaten, zalig zure pruimen en abrikozen, aubergines in alle kleuren en geitenkaas.

(slaapkamer checken)

Grond!!

2011-07-30T03:40:00.001-07:00

Is de basis van alles. Zonder grond geen landbouw, zonder landbouw geen leven, uiteraard. En vooral: een verveelde Dries en Tine

Maandag werd de grond, eindelijk, definitief verdeeld. De roze gronden op onderstaand (hoogstaande creatief ingekleurd) kaartje zullen vanaf september door ons gepacht worden.

Rechtsboven, dus boven de boerderij, zijn de velden waar de varkens in hun cabanekes zullen wonen. Linksonder, net aan het begin van ons oprit, zijn de akkers, waar we hun voeder kweken.

In het najaar wordt er voor de eerste keer gezaaid voor ons. Tot nu toe werden de gronden ingezaaid met groenbemester om de organische stof van de grond, die momenteel belachelijk laag is, weer omhoog te krijgen. Dit is natuurlijk een werk van decennia, terwijl de uitputting van de grond helaas veel sneller verloopt. Tegen dat onze carrière hier ten einde is, laten we op de Grange grond van topkwaliteit achter. Als dat geen schoon afscheid is zeg.

Maar bon, daar zijn we nog lang niet, aan die « Fin de Carrière ». D'er moet eerst nog begonnen worden.
Dit jaar wordt er Triticale ingezaaid, met Tuinboon als ondergroei. Triticale is een kruising tussen rogge en tarwe, waarin de goede eigenschappen van beide worden verenigd. In deze warme, droge streken en minder goede gronden levert Triticale toch een aanvaardbare opbrengst.
Tuinboon is dan weer een goed ondergewas (het groeit samen met de tarwe), doordat het goed onkruidverdrukkend is (doordat er weinig open grond is), oogstzeker (vogels interesseren zich er minder in), een goede opbrengst heeft en lekker voor de varkentjes is.
Daarnaast komen er ook akkers met Luzerne, deels voor de varkens, deels als groenbemester, deels om te verkopen, en gras-klaver, want dat eten ze gaarne en kunnen we ook inkuilen.

Wij moeten voorlopig niks doen ; het zaaien, onderhouden en oogsten wordt gedaan door een akkerbouwer, betaald door Terres de Liens. Vanaf volgend jaar is het aan ons.
Wat we wél zelf gaan doen is ons « 1ha expirementale » uitproberen. 1 hectare waarop we enkele gewassen willen uitproberen: aardpeer, klavers, bloemenmengsels, pompoenen.... weet ik veel, dat moeten we nog uitzoeken. Wat we kweken zal ook afhangen van wat we van zaad of plantgoed vast krijgen.

De andere gronden zijn voor koeien (bruin, links), graan voor brood (groen, rechts), Graan en velden voor kippen (geel, rechts) en voor het couveusproject (blauw), waar nog geen invulling aan gegeven is. Die oppervlakten kunnen gehuurd worden voor een periode van 3 jaar waarin de paysan in kwestie mag uitproberen of het werkt . Eenmaal de « couveuse »periode afgelopen is, moeten ze zelf aan de slag, elders. Maar die verhuis wordt wel begeleid.

De kleine stukjes rond de boerderij die geen kleur hebben zijn de gemeenschappelijke gronden. Daar komt een boomgaard, onze privetuintjes, een moestuin en waarschijnlijk een camping à la ferme. Het meeste asfalt gaan we openbreken en grind strooien, en we gaan er een pareltje van maken !!

Deze herfst begint het grote werk. Alle boeren gaan samen de boerderij opkuisen (der ligt daar hooooopen rommel, waar ook zeer bruikbare zaken bij zittebn), de hagen snoeien en bomen planten. Wij, en emma en nico (koeienboeren) gaan in augustus onze moestuin klaarleggen en een bijenhotel bouwen.

We zien het volledig zitten jom !!!

Huisje tuintje

2011-07-28T03:13:00.000-07:00

Binnen 2 maand wordt dit ons uitzicht.

En dit onze voordeur.

En voorlopig ziet het er zo uit

Er moet dus nog stevig aan verbouwd worden.We gaan nu muren afkappen en schoonmaken, een vloerken leggen, een houtstoofje zoeken, een beetje verven, een nieuwe deur steken en ramen bestellen. Klinkt nog ça va, niet ? o. En elentriek leggen. En water. En buizen, en een badkamer en een keuken en een mezannine. Olaaaaa. Maar hej, tis la Sud de la France, alles kan hier !!

Vanaf november zal er een ook bureau gebouwd worden in het voorste gedeelte van de boerderij, in een mezzanine, waaronder de winkel, op termijn, zal worden voorzien. Vanaf dan werkt er iemand voltijds op het project « couveuse », en die persoon zal haar intrek nemen in die bureau.

Vanaf januari beginnen dan ook de grote werken op de boerderij, maar daarvoor moet er nog geld verzameld worden. Hoewel de vlamingen onder ons beter Land in zicht kunnen steunen, mogen jullie ook altijd Terres de Liens een sommetje schenken, of een aandeel nemen.

Het project van Barjac is immers een geval apart. Normaal gezien zoekt een boer contact op met Terre de Liens. Ze hebben een omlijnd project en samen gaan ze op zoek naar een geschikte boerderij. In dit geval echter werd eerst de boerderij gekocht (en nooit eerder kocht TDL zo'n grote oppervlakte en gaf ze zo'n bedrag uit), en werden dan pas de boeren gezocht én het project vorm gegeven. En daar waar de boer normaal gezien de helft van het nodige budget bijeen dient te verzamelen (hetzij in eigen fondsen, hetzij door aandeelhouders van TDL), was dit hier volledig in handen van de geldschieters van TDL. Dus moeten er nu dringend extra fondsen gezocht worden. Hier in Frankrijk staan we dan ook met een stand op markten om zoveel mogelijk mensen te betrekken bij dit project.

Wij kunnen jullie alle info per post bezorgen (overschrijvingsdinges enal), maar je kan ook de meeste info vinden op de site van TDL.Voor stortingen uit het buitenland (zoals België)kan je best even contact met ons opnemen, dan sturen we je de nodige info door.

Doen, zeggen wij, want ook jullie zijn verantwoordelijk voor wat er met onze grond gebeurt. Kies dus bewust voor een duurzame oplossing, steun actief een andere manier van denken én van actievoeren en doe aan een positieve schenking !!

Dikke mercie !

Thuisfront

2011-07-26T11:07:00.001-07:00

Denkt aan ons....

Uitvliegen

2011-07-23T10:57:00.000-07:00

*emo alert*

Ook al vlogen we naar een warme streek, we nemen vooral warme herinneringen mee. Na een zalig feestje volgde een zenuwslopende opkuis en verhuis. We sluiten een hoofdstuk in ons leven af en beginnen op een nieuwe, lege pagina. Met verse inkt.

Het waren uitputtende weken, die laatste in België en langzaamaan smijten we die vermoeidheid als een mantel van ons af. Maar terwijl dat gebeurt, komen alle herinneringen ook boven, en soms, heel stilletjes, wanneer de cicaden zingen, de fles de bodem ziet en de maan klimt laten we ons een beetje meeslepen.

Enkele warme herinneringen die we meenemen en plannen die we smeden...

Moeke, dé moeke die er altijd staat, die bramen kwam plukken in de plensende herfstregen, die niet alleen kleermaakster speelde, maar ook afwaste tegen de sterren op en er voor zorgde dat ons huis piccobello achterbleef. Desnoods zoals het 100 jaar geleden gebeurde... En haar familie meenam om te helpen. Al Frans aan het oefenen voor als ze op de markt staat.

Servaas, Tom, Koen en Regine die een stilzwijgend treurlied aanhiefen toen het duidelijk werd dat wij zuidwaarts trokken. Nog geen jaar geleden ontdekten we samen de Warré kastjes en sloten we elkaar in ons hart. En die brede glimlach en de klinkende zoen van Tom neem ik ook eeuwig mee. Lieve jongens, komen jullie vaak op bezoek ?

Steven en Didier, die dolenthousiast beestjes-babiesit speelden, dé topgasten waren op ons trouwfeest en die diep diep in ons hèrte zitten. En cavia's hebben, altijd dolletjes. Jullie inspireren ons ook mateloos.

Lien, slachtmasjien, en Sam, die zo intens kan genieten van muziek en mooie woorden, en al hun pagadders (de honingpot staat altijd klaar), Michele en Rebbe ( Italie ligt op een boogscheut !), Jeroen en Katrien (blijven bouwen !), het begin van onze vriendschap ligt in België, het vervolg hier ?!

De Punters, dié punters. We gaan jullie missen, wat een ongelooflijke toffe bende zijn jullie. Schouders om op te bouwen !!!!

En dan onze Engeltjes, maar evenveel hun lieve lieve oudertjes, zus en broers. Dju zeg. Dikke dju, zoveel leuke herinneringen, en zoveel meer die er nog zullen komen. Hakon in de gardolaise modder, Merelken in een gevecht met een zwart varken. Ow jessss. Ann op een kunststage in onze schuur, Stijn op ons dak, herstellingen aan het uitvoeren, Caroline in de moestuin en Steven met een pastisken onder de plataan. Wij zien het al zo voor ons.

Mieter Krentebol en haar Jizzel (je kaartje durf ik nog steeds niet lezen), Sofie La Rubia en haar spaanse God (nog nooit woonden we dichter bij elkaar), vanaf nu zonnen in Barjac en skiën in Norge ?

Erinn, lieve lieve Erinn. We zien je al snel terug. Lieve meid, jij gaat veel te snel groeien, kom maar vaak op bezoek en neem je zus en broer maar mee. En je mama, want we moeten die nog leren kennen, en de papa, voor wat advies, al dan niet gevraagd.

Almire. Ons 100 jaar oude buurvrouwtje die in tranen uitbarste toen ze hoorde dat we vertrokken en ons huilend uitzwaaide toen we nog maar de auto aan het inladen waren. We hadden de moed niet meer om effectief dag te gaan zeggen. Lieve lieve Almire, altijd wel met een bluts van een of andere struikel.

De wekelijkse wasmand die we fietstend naar bij vake en moeke brachten, en die we nu in een emmerken doen, gelijk vroeger. Zonder dat Moeke ons een koffietje aanbied en de onderbroeken strijkt en zonder vake die als een Arabier een spit draaiend houdt. Maar wat niet is kan nog komen.

Geoloogjes, bioloogjes, academici en Jnm'ers, jeezes, hoe slagen we er in ons zo te omringen met al die leuke mensjen ? Of zie je dat pas op afstand, hoe goed het daar wel was ?? Wim en Wortel, jullie waren niet voor niks onze getuigen. Kom af en toe een checken of we het nog goed doen. En Psijne, waag het niet te bellen een week voor je bevalt. Ik zag een aanplakbiljet van de bamboedinges en was meteen weer 10 jaar jonger. Waar is die tijd......

Lieve Ilse, de tofste collega, en onze andere werkmakkers. Een carrière samen lag voor onze voeten , maar het mocht niet zijn.... Geef er een lap op daar !

Herman en Ann. Het tofste koppel van Zomergem. Wedden dat we elkaar nog veel gaan zien. En Herman, vergeet dat kippetje niet !

Mit en Pit, Oma en Bompa, Mémé en pépé. Jullie afscheid viel het zwaarst, want we weten allemaal hoe snel de tijd gaat.

Tante Rat, en haar Michael, de bevlogenheid zelve. Organiseerde een geweldige Absynth Night toen we groene elfjes bezongen.

En Maai en haar Nieuw Lief, altijd leuke dinges. Hoe jij je nu jeunt, tis mooi om te zien.

Naast mensen lieten we ook een tuin achter, eentje waar gans ons hart inzat. Mét compostweesee, onzen troon.

En, vooral, onze beestjes. We vonden nieuwe, inspirerende, mensen die ook varkentjes wilden. De biggen kregen dus een thuis. Het is jammer dat we hen pas bij ons afscheid leerden kennen... Geus, onze allerliefste Geus, onze stammoeder, ons allereerste varken. Dankzij haar kregen onze dromen vorm. Ook zij vond een plekje. Maar zij verdient een apart postje, het afscheid viel ons immers bijzonder zwaar.

Ons kipjes, waarvan er twee meekwamen en de rest een nieuw onderkompen vond, en terstond de bessen opfretten. De konijnders, belanden in de pan of in een nieuwe ren.

En de poezen. Maar ook dat is een ander verhaal, waar we nog niet klaar voor zijn, de wonde is nog te vers....

Al dit lieten we achter, maar namen we ook mee, in ons herte, in dat week plekje achter in het hoofd. En die verhalen zijn nog lang niet klaar ...

14 juiillet

2011-07-20T08:04:00.001-07:00

En er werd gewerkt die dag!
Bijtjes (doen het goed!), kippen (hebben luizen), ezels ( bij de coiffeur) en, heel spannend;: onze certificatennnnn tadummm

Edus

2011-07-20T07:53:00.000-07:00

We zitten nog steeds in het Douce France, waar het trouwens ook kan regenen en we ons gelijk "echte" zigeuners moeten redden met bashen...

Maar we genieten ook. Er wordt gezwommen, er komen zeemeerminnen uit het water en stoere zeebonken op de oever, we gaan draken gaan bezoeken in een Middeleeuws dorp en smullen wafels en pannekoeken bij de vleet. vakantie dus!

een zeemeermin

een stoere bonk, ergens halverwege de rots, bezig met een dodensprong. Goed kijken!
nog een stoeren bonk.

een wulpse dame.

regen dus....

Boerenjongens

2011-07-17T09:31:00.000-07:00

Voor zij die naar de Gentse feesten afzakken (iedereen dus waarr), één gigantische toptip.

Boer'nBrood.
Een creatieve picknick catering die alle ingrediênten van kortbij halen. Je kan er terecht met een ferme honger voor korte keten gerechten: een uitgebreide broodmlaaltijd met verschillenede soorten salades, slaatjes, broodsmeersels en andere picknick gerechten. En dat alles in een uniek kader!

Van 16 tem 24 juli, in DOK, Poort 1, op de koopvaardijlaan, daar waar de Koopvaardijlaan splitst met de Afriklaan. Elke dag van 11u30 tem 15u30.

Wij plensen alvast bittere tranen, dus als jullie er heen gaan, stuur ons een foto door!
Als je bij je betaling vermeld dat je via ons komt, dan krijg je een heel leuke verrassing!!

Meer info op www.boerenbrood.org.

zoeffff

2011-07-16T08:37:00.000-07:00

De tijd vliegt hier voorbij! Langzaamaan geraken we een beetje terug op ons normaal "energieniveau". We leggen contacten in de bio wereld, zoeken plaatsen waar we volgend jaar op "fetes medievalle" een varkentje aan het spit kunnen draaien en drinken lekker veel citron pressé.
Vwala, de voorbije week in een notendop.
We geraken niet veel op internet, laat staan op de computer. We slapen te lang uit, waardoor het al snel té warm is om nog maar te denken, en na de sieste is het opeens al avond, en is het tijd voor "jeu et vin" en vooral, veel slaap. Maar daar komt gauw verandering in en dan vertellen we jullie flink wat en hoe en posten we hier massa's foto's.

Tot heel gauw!!

Voor de kleinste

2011-07-12T07:25:00.001-07:00

een hele dikke proficiat, verre zus

Nous sommes arrivé

2011-07-12T06:58:00.001-07:00

Maar het heeft niet veel gescheeld of de non-believer had zijn gelijk nog gehaald. Uiteindelijk vertrokken we zonder Pardoes, maar mét een Ipod, al zit daar geen enkel verhaal tussen.
We zijn nu volop aan het acclimatiseren en verlof aan het nemen, en dat gaat niet altijd even vlot. Verlof, niks doen of wat? Gelukkig dat de verzengende hitte daar met plezier een handje bij helpt.
En tussendoor slacht Dries een haantje. Of een geitje. Hij kan het niet laten.

Een kleine bloemlezing van waar we nu zitten en met wie. De verhalen van de verhuis en de boerderij hebben jullie nog tegoed

Welkom in ons Piratennest!

De living

De keuken

De koelkast

Ons buitenbed, waar de maan en de loeiharde cicaden het nog romatischer maken

Dries zijn bijenkastjes

Niet alleen mensen op het domein.!! Matuvu en casimir, fretten zonder pardon uw koeken en bananen op.

Belle de geit die te goed weet dat haar bel snachts beter klinkt dan overdag.

Mientje aan het melken

Yona en Nika, dochters van Mientje

Patje, de man des huizes

Dries pleegt een telefoontje naar het thuisfront
En uw Boereken slachtte nog een taaie coq.
Maar wel nen dikken

En onder veel belangstelling

Maar vakantie dus. Of toch een poging
Tot binnenkort!!

Snottersnik

2011-07-04T02:57:00.001-07:00

Vanavond verlaten we de Belgische bodem. En begint ons Frans avontuur voor echt. Hoe het loopt en wat het wordt staat in de sterren geschreven, aan ons om het te beleven.

Iedereen die ons de voorbije jaren, maanden en weken steunden, troosten, aanmoedigden en hielpen; een on-gelooflijke dikke knuffel. We gaan iedereen zo hard missen. En België ook, oja.

Vanaf nu gaan we regelmatiger berichten posten, gezien we voor rest niks te doen hebben (ahum...) Je zal ons avontuur van dichtbij kunnen volgen hier, en op de MO-site, waar we volgende week ook een blogje starten.

Op bezoek komen? Ons bereiken? Dat kan, we zitten niet in het hol van Pluto. Eerder in zijn bilspleet. (even klikken, de pdf, onderaan de pagina, bevat alle plannen en meer foto's)

Briefjes en kaartjes krijgen we gaarne! Post kan voorlopig best gestuurd worden naar ons tijdelijke nest.
Dries en Tine Laget
Le prével ouest
F 30630 Montclus

en anders; driesentine_ at_ gmail.com en 0033/643704534, al gaan we de gsm vooral niet altijd bijhebben. Maar we zullen steeds reageren op smsjes en bellekes.

Lieve, lieve vriendjes en familie, tot gauw, onder de Franse Zon. Het was fijn hier, en nu wordt het alleen nog maar beter. En, als je aan ons denkt, doe het dan met een Brede Lach, want 1000 km is écht zo ver niet!

2011-06-28T04:04:00.000-07:00

God in den Himmel
Zo efkes emigreren doe je niet zomaar efkes. Ons hoofd zijn we al lang kwijt. Iedereen neemt emotioneel afscheid van ons, terwijl wij met een verhit hoofd in een verhuisdoos of met een dweil aant wroeten zijn.

Checklist

- 45 m³ inboedel 1000 km verhuisd. 45... ondanks een rommelmarkt, ettelijke ritjes naar het containerpark en een dumping in de kringwinkel....
- 3 miljoen bijen verhuisd, eveneens 1000 km verder. Mensen in de file geraakten al in paniek en kwamen ons lief waarschuwen dat er "abeilles in den voiture" zaten. Gelukkig was dat "c'est normal"
- Te strakke plannetjes opmaken, waardoor de verhuiswagen al lang weer vertrokken is naar België tegen dat je in Frankrijk aankomt (en al het gerief dus ongesorteerd op 1 mega-hoop staat te staan), en waardoor je terug in België komt wanneer het werk al een noodoproep heeft gelanceerd omdat er twee werknemers niet komen opdagen.
- geeneens een foto getrokken van ons boeltje in de boerderij, waardoor non-believer Tom nog steeds kan nonnen...
- duzend hagelwitte raamkozijnen en deuren terug vanonder 4-jaar vliegenstronten en stof gehaald. Meteen een wetsvoorstel om witte deuren te verbieden op het platteland, gezien een witte deur op een dikke vette vlieg een onweerstaanbare aantrek heeft, gelijk nen imker bij een zwerm. Ge kunt daar geen huis meer mee houden, geloof me vrij
- kattenvoeder 1000 km verhuisd. Helaas de twee katten hier vergeten...
- 5 biggen verhuisd, gelukkig geen 1000km. Dat leverde uw Boereken een gesprongen trommelvlies op en een geagiteerde Geus.
- duzend kilo was gedaan. Waar komt dat zo opeens vandaan?
- gebeld naar Telenet. Nog eens gebeld naar Telenet. Tiens, gebeld naar Telenet.
- Afscheid genomen. Meer dan eens, en we zijn nog niet rond. En het went ook niet.

Misschien geraken we klaar. Nog 2 dagen. Zonder slaap. Mét de Moeke en Caroline en Lieve.

sèg

2011-06-28T04:03:00.000-07:00

Wij hadden wel nog 5 dagen Belgisch Zomerweer tegoed....

thema van de week

2011-06-21T11:08:00.000-07:00

Emo pauze dus. Onder het motto" Als ge hard werkt dan voeltget niet"....

Yogi says...

2011-06-21T11:04:00.001-07:00

Het was een fijn, fijn afscheidsfeestje
Mooi, en warm en vol met Liefde. Oja, we gaan helemaal de melodramatische toer op. Dat mag wel als je 1000 km placht te verhuizen.

Het lezen van kaartjes en lieve woorden ging niet zonder het nodige gesnotter.
Straks nog meer tijd om nog even te genieten van iedereen. Nu even pauze....

Den hemel

2011-06-14T10:36:00.001-07:00

En toen zaten we in den hemel en werd het stil.
Natuurlijk hadden TRat en Moeke gelijk, de vorige foto is immers getrokken van het schoonste plekje in onzen hof; de compostweesee. Ooit gebouwd voor onzen trouw, en nu ons topplekkie

(ja, oke, de Wcmadam mag eens langskomen, maar ziet die charme!)

Al durft de infrastructuur wel eens zijn boekje te buiten gaan...

het blijft nen Troon der Zaligheid.

Al is het uitzicht ondertussen al grondig (sinds vorige post) veranderd

Ge kunt er van aan dat dit zalige kakskes zijn tegenwoordig. Tussen de bloeiende bramen uitkijken op dit schoons. Sochtends een bijzonder schoon Licht, smiddags een al al zoemende bijen rond uw blote billen en savonds de geur van de kamperfoelie. Geen koning zo rijk als wijlder tegenwoordig.

En de weg naar dien hemel is bezaaid met Hemels Bloemengezang.

Tis dolletjes. Ondanks dat de helft van ons zaad nooit heeft willen kiemen door de droogte is het resultaat wel belachelijk vet. Kijkt zelf maar.

int uiterst linkse hoekje, en hieronder; Dries zijn Warre bijen- kastjes.

(een gluurder!)

Altijd welkom om mee te genieten. Nog 3 weken, en dan is het gedaan.....

Plekje

2011-06-01T12:08:00.000-07:00

rara. Welk plekje in onzen hof levert dit beeldje op?

Tjune in toemorrow!!

BessenBlos

2011-05-23T15:34:00.000-07:00

Dat allereerste rode besje. Glimmend geplukt. Op het puntje van je tong geplet. Een explosie van de zomer in je mond....

Dat er dus al rode beskes op een van ons struikske staat. Dolletjes.

lichter dan licht

2011-05-23T11:24:00.001-07:00

Onze kamille staat weer in bloei. Waanzinnig mooi is dat.

hoppa

2011-05-23T11:02:00.001-07:00

Toen hadden we dus 23 kleurrijke konijnen...
12 uur na deze foto wierpen we een blik uit ons slaapkamerraam en vroegen we ons af waarom de buren plots zoveel konijnen hadden loslopen, merkten we op dat ze verdacht veel op die van ons leken, en zagen we dat een kluns het poortje had laten openstaan...

wat volgde leek wel een slechte komedie. Met lakens, netten en dozen liepen we door onze wijk, wroeten we in struiken, vloekten tegen de grond en liepen er overal konijnen tussen ons benen door. 2 uur later hadden we er 21 terug. 24 uur later stond numero 22 te bedelen om binnen te mogen. 23 werd nooit teruggezien.
Beestjes houden, das goed voor uw conditie jom.. alst geen biggenrugby is, is het wel konijntje-pak.

Yogi says

2011-05-16T01:02:00.000-07:00

Mijnen citroen is dat alvast.

Eindelijk, Episode 3

2011-05-08T13:09:00.000-07:00

Dus: we hebben een boerderij, we hebben een beetje geld en ervaring en veel goesting.
Maar wat gaan we er mee doen?

In 1 zin: varkens kweken en bijen houden op een biologische scharrelmanier.

Van de 120ha dat het domein groot is hebben wij er 21 van in pacht. Enerzijds een deel loopgronden voor de varkens, waar ze kunnen scharrelen, spelen en slapen. Slapen in hutjes, we gaan ons niet vermoeien om stallen te bouwen.

Daarnaast dienen de beestjes te eten natuurlijk, en dat voeder dienen we zelf te kweken. En terwijl uw Boerken meteen Old-timer tractors ging zoeken en zich fluitend zijn velden ziet berijden, heeft uw Boerinneken eerder nachtmerries over die voederkweek. Het is immers geheel nieuw voor ons, het is een ander klimaat en andere gewassen die we hier gewend zijn. Maar geen paniek, alles komt altijd goed.

We gaan er werken met kemp, dat is al zeker. En agroforestry zegt ons al tijden iets, en volgens het bodemonderzoek en het klimaat zou het misschien wel geen slecht idee zijn het hier ook effectief toe te passen.
Al het overige moet eigenlijk nog (verder)worden bekeken. A l'aise hé, c'est wel la sud de la France!

Er zullen ook geen witte saaie beestjes rondhossen, maar zwarte, gevlekte en gestreepte varkens, oude rassen dus. We zijn daar nogal fan van...We gaan nog een keuze maken, of niet, tussen deze drie:
Le cul noir, le porc Gascon en porc Basque. De keuze hangt af van de smaak van het vlees, de mogelijkheid om aan biologische zeugen te geraken en of het ras bij ons past. In juli en augustus gaan we op prospectie bij boeren in de buurt.

De varkens zullen al wroetend en zwetend in de zunne mogen groeien, en wanneer ze slachtrijp zijn rijden we wekelijks 3 varkentjes naar Alès waar een bio-slachthuis is. En daarna sjeezen we ermee terug naar Barjac alwaar we worstjes draaien aan topsnelheid en koteletjes kappen tot we lamme armen hebben.
Het vleesj wordt verkocht aan de schoolkantine, op de markt en via pakketten. Allemaal rechtstreeks, korte keten enzo. Zoals het hoort eigenlijk.

De bijen mogen vliegen waar ze willen, maar als we biohoning willen verkopen zullen we in de bergen en op andere grote bioboerderijen moeten kruipen. We gaan er werken met warre-kastjes, die uw Boereken al driftig aan het fabriceren is.

En we willen heel erg graag ontzettend veel gaan Doen. Stichtende Dinges. Zoals Via Campesina, Conféderation Paysanne, Terre de Liens, Non-gaz de schiste, het nieuw landbouwbeleid en de ggo problematiek. Want het hangt allemaal zo hard samen, en het is moeilijk te verdedigen dat je "anders" wilt gaan boeren zonder daarbij het "grotere verhaal" te kennen.

Op onze blog zal je dus, hopelijk, niet alleen ons leven daar leren kennen, maar ook net dat ietsje meer.

De overige 99 ha worden verdeeld onder andere jonge boeren. Een kippenboer, een brouwer, een rundveehouder, een bakker-boer en een groentenboer. Een toffe bende boeren-zonder ervaring, maar allemaal even enthousiast. En Frans. Oelalala....

Volgende episode: We doen het niet alleen. Maar wie is ADDEARG dan wel?
Episode 0, Episode 1, Episode 2.

Yogi says

2011-05-04T01:05:00.000-07:00

Ik ken er zo eentje. Hij wilt graag de wereld veranderen, maar zit 's avonds het liefst met een crèmpapken en een stripken in zijn zetelken. O en hij had een splinterken.

Yogi says

2011-05-03T05:46:00.001-07:00

O. o. Niet liegen vandaag....

Instant contentement (voor als het even tegenzit)

2011-05-03T05:38:00.001-07:00

dat LenteLicht!
Versterkt door die bollende Oostenwind. manman is dat mooi. Allez, mooi is niet het woord eigenlijk...Bruisend? energiek? levendig?
En het lukt absoluut niet om te fotograferen, u zult zelf naar buiten moeten gaan. Maar het is écht de moeite.

Zaaiende zondag

2011-05-02T01:43:00.000-07:00

Theeblaadjes

2011-05-02T01:40:00.000-07:00

Allez, hij is dood.

Mijn thee die wist het al.

Bezig Bijtje

2011-05-02T01:29:00.001-07:00

Wat o wat is uw Boerken toch aan het maken. Wat drijft er hem om zo sexy rond te hollen op zijn erf?

Deze mannen weten het, en sinds kort ook Van Themsche Himself.

Lumineus³

2011-05-02T01:17:00.000-07:00

Lumineus ²

2011-04-28T03:28:00.000-07:00

en toen....

2011-04-27T03:08:00.000-07:00

Had iedereen plots een Moustache!

Lumineus

2011-04-27T00:42:00.000-07:00

Elders

2011-04-23T07:01:00.001-07:00

Uw Boereken en Boerinneken zijn eigenlijk feitelijk net terug. We gingen weer hierheen. En het was weer van dattum: überzalig. En het voelde helemaal just.

Er werd vergaderd (op zijn frans)

gepicknicked (op zijn Frans, maar wel op zn Tines geschreven),

collega-boeren ontdekt,

een yurt geregeld en de grond verdeeld.

We staan in de startblokken. Maar het wordt allemaal ontzettend concreet nu en bijzonder schrikwekkend dichtbij.....

Heel binnenkort onze plannen. Beloofd.

uitwaaien

2011-04-18T04:31:00.000-07:00

We hebben er nog een paar. Fruitstruikjes. Van elks eentje. Die mogen met ons mee.

Toen we hier bijna 4 jaar geleden introkken was het een kale weide. We bouwden langzaam ons nestje op en het werd een wild, zalig Lusthof. Een groene oase in het platgespoten Zomergem.

Toen lonkte Frankrijk en namen we met een bedroefd hart afscheid van onze struikjes, fruitbomen, planten en bloemen.

Vrienden en familie kwamen langs met spades en schopkens en spitten Kraters in onze ziel.

Onze droom van een eigen fruitpluktuin (het plan voor een boerderij in Wallonië) waaide uit naar warme mensen.

Het is verbluffend hoeveel er in onze tuin stond, we waren rijker dan gedacht.

Ze is nog niet leeg trouwens. Iemand nog een struksken?

Maar het wordt er niet minder op, daar in Frankrijk. Vijgen, granaatappels, moerbeien, citroenen en appelsienen, kiwis en meloenen, artichokken en zonnebloemen... vullen onze nieuwe dromen. Niet te klagen dus.

Zalig soezen

2011-04-18T03:46:00.000-07:00

Breaking news

2011-04-17T00:09:00.000-07:00

6 dikke biggetjes liggen er in t stro te kirren. Moeder Geus bromt tevree, en uw Boereken ligt met een gelukzalige glimlach zijn slaap in te halen.

Grote voorbereidingen

2011-04-15T13:53:00.000-07:00

Want vannacht komen ze, de kriekenversche biggen.
Uw Boereken wil dit voor geen geld missen. Een aftands tentje opzetten dus.

Hap!

2011-04-14T07:19:00.000-07:00

Fragiel

2011-04-14T07:11:00.000-07:00

En dan vergat ik deze nog:

De wondermooie Pinksterblommen en hun vaste bezoekers de Oranjetipjes. Reikhalzend wordt er naar die vlindertjes uitgekeken hier. Zo ontzettend mooi zijn ze.

Vliegen die ook in Frankrijk? Misschien een lokale variant, toch eens opzoeken.

De eerste en de laatste

2011-04-14T02:02:00.000-07:00

(oke, merendeel van de foto's is van 2 weken terug, maar toch...)
Onze dagen als Belg beginnen te tellen. Onze laatste lente hier.

De eerste rabarbertaartjes en de laatste granaatappels. Voor efkes, wantwantwant, in Frankrijk gaan we dat in onzen hof kunnen kweken. Hoe zot is dat!? Granaatappels!!!

(braam-rabarbercrumble met golden syrup)

De eerste, langverwachte, appelbloesems. God wat zijn ze schoon! En het laatste bloeiend speenkruid

En de eerste schapenwolkjes en de laatste winter-avondhemels

De laatste winterfietstochtjes en de eerste etentjes buiten in een lentezonnetjes

De eerste modderbaden en de laatste dagen zonder biggetjes.

De tijd vliegt!

Lasagna!

2011-04-11T08:36:00.000-07:00

Nee, dat zijn zware botten. En pluis. Veel pluis.

Nog iets van doen?!!

(onze Garfield eet evenwel geen lasagne, maar verse frietjes, madeleines en punaises)

Nest

2011-04-11T08:26:00.001-07:00

Een nieuwe nest konijnen dus. Dat maakt veeeeel konijnen ineens.

We hebben er ondertussen 21 geteld, maar elke dag huppelt er daar nog wel een nieuw kleurtje voorbij.

Groot en klein, op en onder elkaar. Als dat slaapt is dat een massa oren en pluis. Als je in hun ren loopt, moet je heeeel voorzichtig je voeten neerzetten of er zit er een onder. Zotjes

En dat ontsnapt uiteraard. Ge kunt dat peinzen. Geen kiekensdraad bestand daar tegen.

Piep!

2011-04-02T14:20:00.001-07:00

fenomenaal

2011-03-30T06:11:00.000-07:00

Dat vinden wij van onze Sleedoorns, onze Witte Wachters.

Als de zon placht te schijnen dan zoemen er wolken solitaire bijen, honingbijen en vliegen rond.

En dan te peinzen dat het deze struik is die op onzen boerderij in grote getale aanwezig is. dat wordt een zalig voorjaar volgend jaar!

o zo lief

2011-03-29T12:52:00.001-07:00

5 stuks dus.

Dat zijn veel oren

en vechten voor uw eten

en heel knoddig. Stuk voor stuk.

Belgie Boven

2011-03-24T02:53:00.000-07:00

En niet alleen omdat ze lekkerder zijn, die van bij ons.

http://www.mo.be/artikel/export-van-asperges-legt-peru-droog

Nieuwe tuinmode

2011-03-20T13:59:00.001-07:00

u gepresenteerd door Miss Braam 2011 en haar geïmporteerd Italiaans topmodel.

Zwalpend gespin

2011-03-20T13:54:00.000-07:00

De een met bierbuik languit op de zetel, de ander zwalpend op de lappen....

Militair legplan voor Pasen

2011-03-20T13:43:00.000-07:00

Episode 2: Terre de liens

2011-03-17T04:11:00.000-07:00

Zoals u al doorheeft; de boerderij en de grond zijn niet onze eigendom, en zullen dat ook nooit zijn. We gaan de grond pachten en de woning huren.

De Franse organisatie Terre de Liens en de Vlaamse vzw Land in zicht hebben tot nobel doel grond te vrijwaren van speculatie, grootgrondbezitters of veel te rijke paardenboeren. Ze brengen Grond tot wat het altijd geweest is: de basis van onze voedselketen, de waardevolle partner van de boer en eigendom van niemand. We mogen blij zijn deze grond een levenlang te bewerken en er samen de vruchten van te plukken. Het is een belachelijk idee ons een stukje aarde toe te eigenen en het daarna in de weegschaal te werpen en het aan de grootste bieder te verkopen.

Na ons wordt de grond doorgegeven aan nieuwe boeren, die op eenzelfde manier zal boeren. En zo blijft de grond tot in de eeuwigheid waardevol, gebruikt waarvoor hij dient en als kostbaar goed verzorgt.

Beide organisaties zorgen er ook voor dat iedereen kan bijdragen aan dit idee en dat de grond eigenlijk weer eigendom wordt van de gemeenschap. Ze doen dat dmv een investeringsfonds. Land in zicht is in volle ontwikkeling, Terre de Liens werkt er al mee sinds 2003 en, heeft op deze manier, via giften en aandelen, al een mooi budget bijeen geraapt.

De gronden worden enkel verpacht aan Bioboeren of Biodynamische boeren. In Vlaanderen kennen we zo de Zonnekouter uit Machelen aan de leie. Ook de Kollebloem heeft grond via Land in Zicht. In Frankrijk zijn er ondertussen een kleine 60 boerderijen in aankoop.

Deze manier van werken is een zegen voor de beginnende (bio)boer. Wij zijn niet van boerenafkomst en moeten dus zelf op zoek naar vrije grond. Zowel in Frankrijk als in België (het is een mondiaal probleem) is grond belachelijk duur. Om als jonge boer een bedrijf te starten dien je al meteen vrij kapitaalkrachtig te zijn. Gebogen onder een loden afbetalingslast wordt boeren van den beginnen overleven. Niet echt iets om meteen warm voor te lopen.
In een systeem waarbij je geen begin investering hebt krijgen we als het ware een vliegende start. We kunnen ons volop concentreren in wat we willen en waar we goed in zijn; boeren.

En daarnaast, niet minder onbelangrijk; de organisaties én de boeren die deze gronden bewerken, dragen ook een politieke boodschap mee. Er moet verandering komen in de grondenpolitiek. En duurzame landbouw moet were een maatschappelijk nut hebben. Landbouw wordt immers niet enkel op het land gevoerd. Het vertaald zich op alle niveaus, en iedereen kan (en moet) een steentje bijdragen.

U hoort het. Met een vurig brandend revolutionair hart, een zekere zin in avontuur, een goede portie realiteitszin, terend op een troepjes vrienden en familie die allemaal het hart op de juiste plek hebben en ons mede gevormd hebben tot wie we nu zijn en vooral bijzonder veel goesting gaan we dit avontuur aan.
En goed zot. Vanzelfsprekend. Gelukkig maar.

Opgefleurd met foto's uit de oude doos.

Volgende episode: Wat zijn de plannen?

Rararara

2011-03-17T04:10:00.001-07:00

Welk struikje placht zo mooi uit te botten???

En toen....

2011-03-13T04:52:00.001-07:00

.... was het weer van dattum. Zalig. Uw Boereken weer content.

.... barstte de lente explosief uit in onze tuin. De wilgen staan weer te zoemen in hun goudgele stralenkrans

.... Begroeven we kinders

.... verplaatsten we een berg

.... werd er geoloogje gespeeld

.... deden we aan kinderarbeid. Best vermoeiend.

...werd er samengewerkt

.... bleken er plotsklaps kleine konijntjes rond te lopen.

....5 stuks en best al groot. Bij de neus genomen dus.

.... kwam monsieur Moustache terug, toog hij meteen aan het werk en bleek Marie al weer 6 weken zwanger. Waarmee ons Structureel Plan der Konijnenkweek, waarbij we mikten op 1 nestje per 3 maand, geheel en finaal naar de zak is. Schitterend.
.... kenden we dramatische gebeurtenissen op ons erf

.... groeven we een lange jongen uit de grond.

.... kenden Kleine Mensen Groot Verdriet

... redden we 2 padden van een geplette dood
... verstopten we ons van de Grote Boze Wereld

... werd er gezond gedaan

... waren we bijzonder vlijtig in de keuken

... bergen taartjes en hopen trillerige PoepsimpelePuddingskes

... lieten we ons volledig gaan op een decadente fijn feest

... vierden we het 10 weken bestaan van dit Vogeltje

.... passeerden er niet alleen vluchten Kraanvogels

... en keken we met een bang hart naar wat er in de Verte aan het gebeuren is. En kunnen we er met onze beste wil niet bij hoe het zo ver komen kan.....

flying V

2011-03-12T03:59:00.000-08:00

Hoe het begon...

2011-03-07T10:26:00.000-08:00

Saaie puddingskes interesseren jullie uiteraard geen moer. Frankrijk, ons Plan dat Niet te Geloven Is, dàt is pas interessant.

Episode 1: Er was eens een Boerinneke en een Boereken...

Wallonie, daar gingen we een erf vinden en beginnen boeren, dat was het plan. We wilden Stichtende Dinges doen in ons eigen Belgenlandje- als nen de Wever braaf blijft tenminste. Maar die zoektocht was moeilijker dan gedacht... En langzaam begon Frankrijk te lonken. Maar toch, we wilden geen Petit Belges zijn die daar het gedroomde leven zouden belijden.
En toen togen we op verlof. Naar bijzonder Warme Vriendjes.
En gebeurde Het....

Geheel toevallig kwam een gesprek op la Grange des prés. Een boerderij, net buiten het dorp, gekocht door Terre de Liens. En daar zochten ze boeren.

120 ha groot

Nadat we de burgemeester, communist in hart en nieren, en voorvechter van een andere landbouw, op de wekelijkse markt tijdens zijn boodschappen aanspraken bleek dat ze enkel nog maar een imker en een varkensboer zochten. Een appelflauwte later mochten we zelfs op bezoek, want nét dan was het officieel persmoment. Het was liefde op het eerste gezicht....

Wat volgde, sinds augustus 2010, was een dolle dolle rit. We gingen een paar keer op prospectie, de markt verkennen. Er bleek een biologisch slachthuis nabij (Alès), enkele mooie marktplekjes in't verschiet (Uzès en Barjac), een verzekerde afzet en een grote vraag naar biologisch scharrel varkensvlees. Daarnaast leerden we Terre de Liens kennen en werd het plan van de boerderij ons langzaam aan duidelijk. Hoe langer hoe meer voelden we dat dit het project was waar we onze droom konden laten ontkiemen. En dus stelden we ons kandidaat, eentje die ze gelukkig wilden aanvaarden...

Soms, zo heel soms, kom je het Grote geluk tegen op je weg, als je de juiste keuzes durft maken. En het durft te zien. Dat Geluk wél kan en mag.

(volgende episode: Terre de Liens, wat voor een mooie organisatie is me dat zeg!?)

Poepsimpele Puddingskes

2011-03-07T08:36:00.001-08:00

Op een zonnige, luie maandag werden er puddingskes gemaakt. Poepsimpele Puddingskes. Mor lekker. Vinden wij toch.

Citroen-kardemom puddingskes.

Zo deden wij het:
6 dl volle melk
2 dl room
2 zakjes agar agar (hoeveelheid voor 1 liter sap)
rasp van 3 grote citroenen
10 kardemompeulen. 10 minutjes roosteren in de oven. Op de foto zie je links van de citroen de ongeroosterde peulen, rechts de geroosterde. Eenmaal geroosterd een beetje pletten met de vijzel.
4 soeplepels suiker
1 vanillepeul, opengesneden, pulp in de melk geschud.

Alles samen aan de kook brengen. 10 minutjes laten trekken. Nog eens aan de kook brengen. Door een zeef in de vormpjes gieten (wij gebruikten muffinvormpjes, maar glazen gaan evengoed)

En dan laten opstijven. En ze er dan uitkrijgen.... een simpel trukje: water gieten in de vormpjes, vormpjes omdraaien en even laten uitlekken, maar niet drogen. En daar rechtstreeks de pudding in gieten.

Op een mooi bordje placeren, beetje cassis overgieten en smullen maar. Zeer gedistingeerde puddingskes. Niet schrokken dus. Hapje per hapje laten smelten in de mond. Langzaam komen smaakjes vrij

Twas eigenlijk om te oefenen. Voor een feestje. Ter ere van dit mooie mooie Vogeltje

Afscheid.

2011-03-03T07:14:00.001-08:00

Februari was een maand van Afscheid. Een gans leven werd overlopen en in dozen gestoken. De mooiste herinneringen krijgen een nieuw leven bij warme vriendjes en vriendinnetjes. Vandaag nam de PapierMolen onze laatste restjes mee.
Helemaal klaar voor een Nieuw Leven.

Maart wordt een maand van Grote Voorbereidingen. Van Rekenen en Studeren en Afmeten.

En in juli begint het voor ons hier:

Dat, lieve lezertjes, wordt ons Nest. Binnen exact 4 maanden stappen uw Boereken en uw Boerinneken in hun autotje, volgepropt met spulletjes die onze strenge sleectie weerstonden, een varken van 300 kilo, twee kwaaie poezen 5 kippetjes en een hart vol warme herinneringen aan lieve mensen. Na 1115 km houden we halt, stappen we uit, nemen een diepe gelukzalige zucht en blijven voor eeuwig en drie dagen daar wonen. En een beetje boeren, zo in de zijlijn.

Dichter en dichter

en dichter

En dit is geen moptjen. Het is écht, écht, maar dan ook écht waar.

Als u ons nu wilt excuseren, er moet Gepland worden. Hoe we een varken van 300 kg in een autotjes krijgen bvb.

Het Ontzagwekkende Beest op ons erf

2011-03-02T03:49:00.001-08:00

Nyeleni forum voor Voedselsoevereiniteit

2011-02-28T06:24:00.000-08:00

Voorstel deelname aan

Nyeleni Europees Forum en kamp,

augustus 2011 Oostenrijk

De beweging voor ‘voedselsoevereiniteit’ groeit wereldwijd. Na de Nyeleni-wereldbijeenkomst anno 2007 in Mali, is het tijd voor een Europees vervolg: http://www.nyeleni2011.net
De organisaties Wervel, Vredeseilanden, JNM en Voedselteams werken samen voor een deelname aan Nyeleni met een groepje uit Vlaanderen.

In Oostenrijk zetten we met 600 mensen van 15 tot 21 augustus 2011 onze tenten op: om het grote politieke verhaal aan de concrete grassrootspraktijk te koppelen. Samen met boeren, organisaties, lokale politici, studenten, activisten en iedereen met interesse, dompelen we ons zes dagen onder in allerlei initiatieven van korte keten, biologische landbouw, boerenmarkten, en 1001 gekende en ongekende initiatieven.

Het kan een belangrijk moment zijn voor de Europese voedselbeweging, en het is dan ook van belang dat er vanuit België een stevige delegatie deelneemt.
Het hangt van ons af welke kracht en impact dit Nyeleni Forum zal hebben!

Daarom deze oproep naar organisaties en geïnteresseerde deelnemers. Vanuit Vlaanderen kan een delegatie van 10 man mee. We willen er graag een gezonde mix maken van jong en oud, ervaren en enthousiast, boer en burger.
Je kan je kandidaat stellen via een mailtje aan luc@wervel.be waarbij je naam, adres, telefoon, leeftijd, en organisatie of achtergrond vermeldt.
We nodigen je nadien uit voor een bijeenkomst over de praktische regelingen en voor een inhoudelijke voorbereiding.
Deelname in de onkosten tussen 300 en 400 €. Aan een solidariteitskas wordt gewerkt.

Enkele data om nu al te noteren:

23 februari, Gent: een info-avond over voedselsoevereiniteit, georganiseerd door JNM, Wervel en Via Campesina
17 juni, Gent, benefiet-avond met bijeenkomst van de deelnemers en sympathisanten uit de netwerken.
15-22 augustus: Nyeleni-Europe, reis inbegrepen.
16 oktober, Wereldvoedseldag: opvolgingsactie.

Contact Nyeleni forum

luc@wervel.be

vlaams-brabant@voedselteams.be

liestiefriestie@hotmail.com (JNM)

De liefelijke beestjes op ons erf

2011-02-27T12:55:00.000-08:00

Marie, schijtebenauwd

Madeleine, wondermooi

Monsieur Moustache, rampetamper

Risjard, met de killer-eye

Pardoes, tja, pardoes hé

6 jaar!

2011-02-17T12:07:00.000-08:00

En dat vierden we met een morantisch spelleken.

Er werd zwaar valsgespeeld, letterkes verdwenen voortijdig in de mond, maar na veel gebakkelei kwam er toch nen winnaar uit de bus.

Nen Valsspeler.
Maar wel een verliefde Valsspeler.

Al zes jaar even verliefd als de Verliezer.

Warmte

2011-02-13T12:09:00.000-08:00

Het begon al in de keuken

Een ribstukje, 3 kilo, zwoerd ingekerfd

geconfijte citroentjes, fijn gesneden
geconfijte gember, fijngesneden

Versgemalen peper, beetje zeezout, beetje rozemarijn
Dat alles er in een dikke laag opsmeren.

In den oven, 160°c, 2 uurtjes en 40 minutjes

.
Vlees af en toe overgieten met eigen jus.
Uithalen en 20 minutjes laten rusten
Op tafel zetten en zwaar scoren

Dessert!
Brownie-DeLux

(Helaas, een wespbij...maar toch nog scoren)

En het eindigde laat, vol warmte.

Mooie Mensen

2011-02-13T11:56:00.000-08:00

Die we de voorbije dagen mochten beleven. Fijne, fijne mensen. Even klikken!

(U bent ook nen Mooie Mens? Geen nood, we komen nog langs!)

Ge zout het niet elke dag zeggen.....

2011-02-13T11:45:00.000-08:00

Onmiskenbaar. Dat de Lente zich langzaamaan, vanuit de Diepte, naar buiten wringt.

Sommigen smijten zich volledig in de Lentebries

En anderen gaan roemloos ten onder....

Goedkoop vlees stinkt

2011-02-01T02:31:00.000-08:00

http://goedkoopvleesstinkt.wordpress.com/

(Colruyt heeft ondertussen haar juristen ingezet om site en filmpje te laten verbieden. Ze vinden het laster en vinden dat zij geen schuld treffen, gezien zij slechts 7 % van de jaarlijks 800 000 ton geïmporteerde soya afnemen.)

Een ezel op de questa

2011-01-24T02:45:00.000-08:00

Vrijdags, gekomen van Gent-city. Fiets overladen met boodschappen, puilen langs alle zakken en mandjes uit. Hoewel het tempo onder "Tergend Traag" valt te categoriseren, fietst uw Boerinneke met de glimlach. Zo eentje van het "Kijkt eens naar mij, ik doe zo'n dingen zonder verpinken" soort. Er werd namenlijk een voorbeeld gesteld. Er werd naar Gent gegaan, boodschappen gedaan én helegans teruggefietst. En dat gebeurde elegant en gezwind. Het doodvermoeide rode hoofd was een gezonde blos, de okselvijvers een dwaling van het oog, het tempo aangenaam. Puur op Wilskracht werden de laatste meters gereden.
Kuddes fietsers zouden in file naar gent sporen, om even gezwind en zonder auto hun commissies huiswaarts te brengen. Tonnen CO2 gingen ons bespaard blijven en een standbeeld van uw Boerinneken, gestroomlijnd op haar bronzen fiets zou opgericht worden.

Tot daar de Questa kwam, en uw Boerinneken verrassend vlot werd voorbijgestoken door een oud heerschap met Bivakmuts op. Nog voor mijn waterig, vermoeid oog (één en al concentratie op de eindmeet, slechts een 500-tal meter verwijderd) hem in het hoekje kreeg, sprak hij me al aan. Van puur verschot reed ik bekans de gracht in. "Ach. Ik durfde al niet zeggen; ge zijt precies nen ezel..." stilte. Blijft even naast mij fietsen, tempo kost hem zichtbaar moeite. "ach, maar er bestaan ook vrouwtjes-ezels zekers? Ewel voila". En met enkele steken fiets BivakBever er vandoor.

En Weg was de Wilskracht.

Bijen-petitie van Avaaz

2011-01-11T01:39:00.000-08:00

Dear friends,

Bees are dying off worldwide and our entire food chain is in peril. Scientists blame toxic pesticides and four European governments have already banned them. If we get the US and the EU to join the ban, other governments across the world could follow, and save bees from extinction. Sign the petition and forward this urgent appeal:

Silently, billions of bees are dying off and our entire food chain is in danger. Bees don't just make honey, they are a giant, humble workforce, pollinating 90% of the plants we grow.

Multiple scientific studies blame one group of toxic pesticides for their rapid demise, and some bee populations are recovering in countries where these products have been banned. But powerful chemical companies are lobbying hard to keep selling these poisons. Our best chance to save bees now is to push the US and EU to join the ban -- their action is critical and will have a ripple effect on the rest of the world.

We have no time to lose -- the debate is raging about what to do. This is not just about saving bees, this is about survival. Let’s build a giant global buzz calling for the EU and US to outlaw these killer chemicals and save our bees and our food. Sign the emergency petition now, and send it on to everyone and we’ll deliver it to key decision makers:

https://secure.avaaz.org/en/save_the_bees/?vl

Bees are vital to life on earth -- every year pollinating plants and crops with an estimated $40bn value, over one third of the food supply in many countries. Without immediate action to save bees many of our favourite fruits, vegetables, and nuts could vanish from our shelves.

Recent years have seen a steep and disturbing global decline in bee populations -- some bee species are already extinct and last week we learned that some US species are at just 4% of their previous numbers. Scientists have been scrambling for answers. Some studies claim the decline may be due to a combination of factors including disease, habitat loss and toxic chemicals. But increasingly, independent research has produced strong evidence blaming neonicotinoid pesticides. France, Italy, Slovenia and even Germany, where the main manufacturer Bayer is based, have banned one of these bee killers. But, Bayer continues to export its poison across the world

This issue is now coming to the boil as major new studies have confirmed the scale of this problem. If we can get European and US decision-makers to take action, others will follow. It won’t be easy. A leaked document shows that the US Environmental Protection Agency knew about the pesticide’s dangers, but ignored them. The document says Bayer’s "highly toxic" product is a "major risk concern to non target insects [honey bees]".

We need to make our voices heard to counter Bayer’s very strong influence on policy makers and scientists in both the US and the EU where they fund the studies and sit on policy bodies. The real experts -- the beekeepers and farmers -- want these deadly pesticides prohibited until and unless we have solid, independent studies that show they are safe. Let's support them now. Sign the petition below, then forward this email:

https://secure.avaaz.org/en/save_the_bees/?vl

We can no longer leave our delicate food chain in the hands of research run by the chemical companies and the regulators that are in their pockets. Banning this pesticide will move us closer to a world safe for ourselves and the other species we care about and depend on.

With hope,

Alex, Alice, Iain, David and all at Avaaz

MORE INFORMATION

Bee decline could be down to chemical cocktail interfering with brains
http://www.guardian.co.uk/environment/2010/jun/22/chemicals-bees-decline-major-study?INTCMP=SRCH

Bee briefing
http://www.soilassociation.org/LinkClick.aspx?fileticket=RXLEm9WXrHk%3D&tabid=439

$15 Billion Bee Murder Mystery Deepens
http://www.businessinsider.com/colony-collapse-disorder-still-unsolved-lead-researcher-had-connections-to-bayer-2010-10

“Nicotine Bees" Population Restored With Neonicotinoids Ban
http://www.treehugger.com/files/2010/05/nicotine-bees-population-restored-with-neonicotinoids-ban.php

EPA memo reveals concern that pesticide causes bee deaths
http://www.sfgate.com/cgi-bin/blogs/green/detail?entry_id=79910

Beekeepers want government to pull pesticide
http://www.palmbeachpost.com/money/beekeepers-want-government-to-pull-pesticide-1107701.html

Bees in freefall as study shows sharp US decline
http://www.guardian.co.uk/environment/2011/jan/03/bumblebees-study-us-decline?INTCMP=SRCH

Pesticide industry involvement in EU risk assessment puts survival of bees at stake
http://www.corporateeurope.org/agribusiness/news/2010/11/16/pesticide-industry-future-bees